Introductie:
Wie na The Devil Wears Prada 2 zin heeft in meer films over carrièrestress, modewerelden, machtsspelletjes en mensen die glimlachend een vergadering overleven terwijl hun ziel langzaam een espresso nodig heeft, zit goed. In dit aanbevelingsartikel zetten we bij Panda Bytes tien vergelijkbare films op een rij. Allemaal draaien ze om ambitie, imago, werkdruk, persoonlijke groei en de vraag hoeveel van jezelf je wilt inleveren voor succes.
1. The Devil Wears Prada (2006)
De meest logische eerste keuze is natuurlijk The Devil Wears Prada, de film waarmee alles begon. Anne Hathaway speelt Andy Sachs, een ambitieuze jonge vrouw die als assistent gaat werken voor Miranda Priestly, de ijskoude hoofdredacteur van modemagazine Runway. Meryl Streep maakt van Miranda geen simpele schurk, maar een machtig icoon dat fluistert alsof ze donder bestuurt.
De film blijft sterk omdat hij niet alleen over mode gaat. Het is een verhaal over grenzen, identiteit en de verleiding van een wereld die je eerst uitlacht en daarna opslokt. Andy wil serieus genomen worden, maar ontdekt dat succes soms duurder is dan de huur in New York.
Kijktip: Let op de beroemde cerulean sweater-scène. Die legt in een paar minuten uit hoe mode, economie en cultuur met elkaar verweven zijn.
2. Confessions of a Shopaholic (2009)
Confessions of a Shopaholic is lichter, kleurrijker en romantischer, maar past perfect bij kijkers die houden van mode, media en charmante chaos. Isla Fisher speelt Rebecca Bloomwood, een jonge vrouw met een droom om journalist te worden en een iets minder handige gewoonte: ze koopt alsof haar creditcard gevoelens heeft.
De film heeft dezelfde glossy energie als The Devil Wears Prada 2, maar kiest vaker voor komedie dan voor scherpe satire. Toch zit er onder de vrolijke outfits een herkenbaar thema: hoe bouwen we een identiteit in een wereld die ons voortdurend vertelt dat we iets nieuws moeten kopen om compleet te zijn?
Kijktip: Kijk deze film vooral op een avond waarop je iets luchtigs wilt, maar toch zin hebt in een verhaal over zelfkennis en financiële volwassenheid.
3. Morning Glory (2010)
In Morning Glory speelt Rachel McAdams een jonge tv-producent die een kwakkelend ochtendprogramma moet redden. Ze krijgt te maken met ego’s, dalende kijkcijfers en een norse presentator, gespeeld door Harrison Ford, die liever een cactus zou interviewen dan gezellig doen op live-tv.
Net als The Devil Wears Prada 2 gaat deze film over media in crisis. Hoe blijf je relevant wanneer het publiek wegzapt? Hoe combineer je idealisme met commerciële druk? De film is vriendelijker van toon, maar laat goed zien hoe vermoeiend het is om degene te zijn die altijd alles moet oplossen.
Kijktip: Let op de dynamiek tussen Becky en Mike. Hun botsingen maken de film grappig, maar geven ook inzicht in generatieverschillen binnen de mediawereld.
4. The Intern (2015)
The Intern is een warme, toegankelijke film over werk, ervaring en moderne bedrijfscultuur. Anne Hathaway speelt Jules Ostin, de oprichter van een snelgroeiende online modewinkel. Robert De Niro speelt Ben, een gepensioneerde man die als senior stagiair bij haar bedrijf begint.
Waar The Devil Wears Prada 2 kijkt naar macht en overleven in een harde industrie, kiest The Intern voor zachtheid. De film laat zien dat ambitie niet per se koud hoeft te zijn. Soms is een kop koffie, een rustig gesprek en iemand die écht luistert waardevoller dan de zoveelste strategiepresentatie met twaalf grafieken en nul zuurstof.
Kijktip: Ideaal als je iets zoekt dat voelt als een dekentje, maar dan met kantoorhumor en een verrassend sterke blik op leiderschap.
5. Working Girl (1988)
Working Girl is een klassieker over ambitie, klasse verschillen en jezelf een plek bevechten in een wereld die liever doet alsof de lift alleen voor anderen is. Melanie Griffith speelt Tess McGill, een slimme secretaresse die haar kans grijpt wanneer haar baas haar idee probeert te stelen.
De film past uitstekend bij fans van Andy Sachs, omdat Tess net als Andy onderschat wordt. Ze moet slimmer zijn dan de mensen boven haar en vriendelijk blijven in ruimtes waar niemand haar serieus neemt. Dat maakt Working Girl nog steeds relevant, ook al zijn de kapsels inmiddels groter dan sommige appartementen.
Kijktip: Kijk vooral naar hoe de film kleding gebruikt als symbool voor zelfvertrouwen, status en sociale mobiliteit.
6. Broadcast News (1987)
Broadcast News is een scherpe, intelligente film over journalistiek, televisie en de botsing tussen inhoud en aantrekkelijkheid. Holly Hunter speelt Jane Craig, een briljante nieuwsproducent die worstelt met collega’s, liefde en de verschuiving van serieuze journalistiek naar gladder entertainment.
Voor wie in The Devil Wears Prada 2 vooral de mediakritiek interessant vond, is dit een sterke aanrader. De film stelt vragen die nog steeds actueel zijn: wint inhoud het van charisma? Is succes hetzelfde als kwaliteit? En hoeveel compromissen kun je sluiten voordat je jezelf niet meer herkent?
Kijktip: Let op de manier waarop de film romantiek en professionele ethiek door elkaar laat lopen. Dat maakt het verhaal menselijk en pijnlijk herkenbaar.
7. The September Issue (2009)
The September Issue is een documentaire over Anna Wintour, hoofdredacteur van Vogue, tijdens het maken van het belangrijkste modetijdschriftnummer van het jaar. Voor fans van Miranda Priestly is dit bijna verplichte kost. Niet omdat Anna Wintour simpelweg Miranda is, maar omdat je ziet hoe echte modejournalistiek, macht en imago functioneren.
De documentaire geeft een fascinerende blik achter de schermen. We zien vergaderingen, fotoshoots, creatieve spanningen en het voortdurende gevecht tussen kunst en commercie. Alles lijkt mooi, maar achter elke pagina zit druk, timing en diplomatie met scherpe randen.
Kijktip: Let op Grace Coddington. Zij geeft de documentaire hart, humor en creatieve ziel.
8. Funny Face (1957)
Funny Face is een klassieke musical met Audrey Hepburn en Fred Astaire. De film volgt een boekwinkel medewerker die onverwacht model wordt en terechtkomt in de glamourwereld van Parijs. Het is een totaal andere toon dan The Devil Wears Prada 2, maar de connectie met mode, transformatie en identiteit is duidelijk.
De film is licht, elegant en visueel prachtig. Natuurlijk voelt sommige dynamiek gedateerd, maar als stijloefening blijft Funny Face een genot. Het is alsof je door een oud modeblad bladert terwijl iemand op de achtergrond jazz speelt en je thee net precies warm genoeg is.
Kijktip: Kijk deze film voor de sfeer, de kleuren en de iconische modebeelden, niet voor moderne realistische werkvloer politiek.
9. Cruella (2021)
Cruella geeft mode een duistere, punkachtige energie. Emma Stone speelt Estella, een jonge ontwerpster die zich ontwikkelt tot de beruchte Cruella. De film draait om talent, wraak, branding en het creëren van een persona die groter wordt dan de persoon erachter.
Net als The Devil Wears Prada 2 toont Cruella mode als strijdtoneel. Kleding is hier geen versiering, maar aanvalswapen. Elke outfit zegt: kijk naar mij, vrees mij, onderschat mij vooral niet. De rivaliteit tussen Estella en de Baroness geeft de film een heerlijk giftige mentor leerling dynamiek.
Kijktip: Let op de kostuums als verhaalvertellers. De kleding laat vaak eerder zien wat Estella voelt dan de dialogen.
Eindadvies: welke film moet je als eerste kijken?
Wie vooral Miranda Priestly mist, start met The September Issue of keert terug naar The Devil Wears Prada. Wie houdt van mediachaos kiest Morning Glory of Broadcast News. Wie behoefte heeft aan warmte zet The Intern op. En wie mode liever ziet als vuurwerk met eyeliner, gaat voor Cruella.
Onze tip bij Panda Bytes: maak er een kleine filmweek van. Eén avond glamour, één avond journalistiek, één avond kantoorchaos. Zo voelt je bank ineens als een privé bioscoop, zonder dat iemand je vraagt om binnen tien minuten een ongepubliceerd manuscript te regelen.
