Films die het nieuwe millennium verkeerd begonnen, maar vandaag verrassend goed smaken
Inleiding: 2000, het jaar van twijfel, technologie en creatieve paniek
Het jaar 2000 voelde als een sprong in het onbekende. Niet alleen voor de wereld, maar ook voor Hollywood. De jaren negentig waren voorbij. De grote sterren van toen begonnen te verouderen, nieuwe technologie diende zich aan en het publiek veranderde sneller dan studio’s konden bijhouden.
Toch bracht 2000 ook parels voort. Gladiator blies het historische epos nieuw leven in. Memento bewees dat publiek wél complexe verhalen aankon. X-Men luidde het moderne superheldentijdperk in. En Almost Famous liet zien dat persoonlijke verhalen nog steeds konden ontroeren.
Maar daar tegenover stond een rij films die de overgang niet overleefden. Films die te vroeg waren, te laat kwamen, te veel wilden of simpelweg verkeerd begrepen werden. Grote ideeën, grote budgetten en grote teleurstellingen.
En precies daar begint het plezier.
Bij Panda Bytes houden we van die films. Niet ondanks hun falen, maar dankzij. Daarom presenteren we met liefde de Top 7 Grootste Flops van 2000 die tóch leuk zijn.
1. Mission to Mars
Brian De Palma stuurt emotie de ruimte in, het publiek bleef op aarde
De verwachtingen
Na het succes van Armageddon en de groeiende interesse in ruimteverhalen wilde Disney een serieuzere sciencefictionfilm maken. Mission to Mars moest realistisch, emotioneel en groots worden. Brian De Palma regisseerde, met Gary Sinise, Tim Robbins en Don Cheadle in de hoofdrollen.
De realiteit
Het tempo was traag, de dialogen melodramatisch en het publiek had moeite met de ernstige toon. De film bracht te weinig op om winstgevend te zijn en verdween snel uit de bioscopen.
Waarom tóch leuk
Omdat De Palma sfeer kan bouwen als geen ander. De stilte in de ruimte, de lange shots, het gebruik van muziek en emotie geven de film een melancholische schoonheid. Het einde is filosofisch en gedurfd.
Het is geen popcorn sci-fi, maar een ingetogen ruimtegedicht.
2. The 6th Day
Arnold Schwarzenegger versus klonen in een toekomst die nét naast de plank zat
De verwachtingen
Arnold Schwarzenegger keerde terug naar sciencefiction. The 6th Day moest een moderne thriller worden over klonen, ethiek en identiteit. Het concept was actueel en het budget hoog.
De realiteit
De film voelde ouderwets. De humor werkte niet altijd, de actie was degelijk maar niet vernieuwend en het verhaal bleef oppervlakkig. Financieel viel het tegen.
Waarom tóch leuk
Omdat Arnold nog steeds Arnold is. De actie is strak, het concept interessant en de film heeft een heerlijk late-jaren-negentig vibe. Bovendien zijn sommige ideeën over technologie verrassend profetisch.
Een solide actiefilm die onterecht werd afgeschreven.
3. Titan A.E.
Een animatie-epos dat te volwassen was voor kinderen en te animatief voor volwassenen
De verwachtingen
Don Bluth en Fox wilden een groots sciencefictionverhaal vertellen in animatievorm. Titan A.E. combineerde handgetekende animatie met CGI en richtte zich op een tienerpubliek.
De realiteit
De film had moeite zijn doelgroep te vinden. Het publiek associeerde animatie nog sterk met kinderfilms. De marketing faalde en de film flopte hard.
Waarom tóch leuk
Omdat het een van de meest ambitieuze animatiefilms van zijn tijd is. Het verhaal is episch, de personages sympathiek en de wereld rijk uitgewerkt. De soundtrack ademt het begin van de jaren nul.
Een animatiefilm die te vroeg volwassen durfde te zijn.
4. Battlefield Earth
John Travolta, aliens en een film die geschiedenis schreef om de verkeerde redenen
De verwachtingen
Gebaseerd op het boek van L. Ron Hubbard moest dit een groots sciencefictionepos worden. John Travolta zette zich persoonlijk in om het project van de grond te krijgen.
De realiteit
Alles ging mis. De dialogen, de camerahoeken, de plot, de logica. De film werd universeel verguisd en geldt als een van de slechtste films ooit gemaakt.
Waarom tóch leuk
Omdat het pure camp is. Elke scène is overdreven, elke keuze absurd. Het is een film die zó serieus probeert te zijn dat hij hilarisch wordt.
Perfect voor een groepsavond met commentaar en popcorn.
5. The Adventures of Rocky & Bullwinkle
Nostalgie botst met moderne humor
De verwachtingen
Een live-action/animatie-mix gebaseerd op de klassieke tekenfilmserie. Met Robert De Niro, Rene Russo en Jason Alexander hoopte men op een nostalgische hit.
De realiteit
De humor werkte niet voor nieuw publiek en oude fans vonden het te modern. De film flopte en verdween snel.
Waarom tóch leuk
Omdat het charmant en zelfbewust is. De meta-humor, politieke grapjes en overdreven performances maken het leuker dan zijn reputatie doet vermoeden.
Een film die te slim was voor zijn eigen marketing.
6. Red Planet
Mars was populair, maar het publiek was moe
De verwachtingen
In hetzelfde jaar als Mission to Mars kwam ook Red Planet uit. Val Kilmer speelde de hoofdrol in een actievere, gevaarlijkere Marsmissie.
De realiteit
De film voelde generiek en kwam op het verkeerde moment. Het publiek had genoeg van Marsfilms en bleef weg.
Waarom tóch leuk
Omdat het tempo hoog ligt en de sfeer gespannen is. De robot AMEE is memorabel en de film heeft een duidelijke B-filmcharme.
Geen meesterwerk, wel degelijk vermaak.
7. Dungeons & Dragons
Fantasy zonder budgetdiscipline, maar met veel enthousiasme
De verwachtingen
De eerste grote verfilming van het iconische rollenspel. Studio’s hoopten op een nieuwe fantasy franchise vóórdat Lord of the Rings zou verschijnen.
De realiteit
Slechte effecten, overdreven acteerwerk en een rommelig script zorgden voor vernietigende recensies. De film flopte hard.
Waarom tóch leuk
Omdat het voelt als een live-action rollenspelavond. Jeremy Irons speelt heerlijk overdreven, de wereld is kleurrijk en de film neemt zichzelf nét serieus genoeg om vermakelijk te blijven.
Pure fantasycamp.
Waarom 2000 zo’n interessant flopjaar was
2000 was het jaar waarin Hollywood zoekende was:
Technologie veranderde sneller dan verhalen.
Animatie zocht een volwassen identiteit.
Actiesterren uit de jaren negentig begonnen te wankelen.
Studio’s gokten op oude namen en nieuwe ideeën tegelijk.
Dat leverde chaos op. Maar ook creativiteit.
Het plezier van het begin van het millennium
Deze films voelen als tijdcapsules. Je ziet de angsten en dromen van een industrie die haar zekerheden verloor. En juist daarom zijn ze fascinerend.
Ze proberen. Ze missen. Maar ze doen dat met overtuiging.
Conclusie: 2000 faalde met lef
Het jaar 2000 gaf ons geen perfecte flops, maar eerlijke. Films die hun tijd vooruit waren of er net naast zaten. Films die vandaag opnieuw bekeken mogen worden, met mildheid en plezier.
Bij Panda Bytes geloven we dat falen een essentieel onderdeel is van creativiteit. En dat maakt deze films het herbekijken waard.
Jouw beurt
Welke flop uit 2000 kijk jij met plezier terug? Ben jij een verdediger van Titan A.E.? Lach jij om Battlefield Earth? Of heb jij een zwak voor Dungeons & Dragons?
Laat het weten. Deze gesprekken zijn precies waarom Panda Bytes bestaat.
Panda Bytes
Waar zelfs het millennium begon met een mislukking die het waard was.
