Introductie:
Sommige games maken lawaai. Ze gooien explosies, eindbazen en twintig soorten loot naar je hoofd. Planet of Lana II Children of the Leaf doet precies het tegenovergestelde. Deze game fluistert. En soms fluistert hij zo mooi dat we even vergeten dat we eigenlijk een puzzel aan het oplossen zijn.
In deze review van Planet of Lana II Children of the Leaf duiken we in het vervolg op de verrassende indiehit uit 2023. Ontwikkelaar Wishfully Studios uit Göteborg keert terug naar dezelfde planeet, dezelfde hoofdpersonages en dezelfde betoverende mix van natuur, technologie en stille melancholie. De vraag is simpel: weet deze sequel opnieuw te betoveren, of voelt het avontuur te vertrouwd?
Bij Panda Bytes hebben we de reis van begin tot eind gespeeld. En ja, soms voelt het alsof je door een levend schilderij wandelt.
Het verhaal van Planet of Lana II Children of the Leaf
Het verhaal speelt zich twee jaar na het eerste avontuur af. Lana woont nog steeds in haar rustige vissersdorp aan de rand van een groot bos. Het leven lijkt vredig en bijna idyllisch. Tot haar zus Anua plotseling ziek wordt nadat ze in aanraking komt met een mysterieus object.
De enige kans op genezing ligt verspreid over de wereld. Lana moet drie zeldzame elementen vinden die samen een remedie vormen. In de bergen groeit een zeldzame bloem die alleen in extreme kou kan overleven. In de diepe zee ligt een schelp verborgen die essentieel blijkt voor de genezing. En ergens in een donker en dicht bos leeft een heilig hert dat een belangrijke rol speelt in de legende rond deze mysterieuze ziekte.
Wat volgt is een reis door verschillende ecosystemen van de planeet. Elke omgeving voelt als een nieuw hoofdstuk in een sprookje dat langzaam donkerder wordt. Onder de schoonheid van de natuur blijft een onrustig gevoel hangen. Machines, laboratoria en verlaten constructies herinneren ons eraan dat deze wereld ooit anders was.
Een visuele stijl die bijna schilderachtig voelt
Het eerste wat opvalt wanneer je Planet of Lana II speelt, zijn de visuals. De game ziet er werkelijk prachtig uit.
Bossen bestaan uit enorme boomstammen en dikke groene moslagen. Zonlicht breekt door bladeren en laat de omgeving zacht oplichten. De zee glinstert met een bijna surrealistische blauwe tint en de lucht voelt eindeloos groot.
Daarnaast zijn er kleine dorpen met houten huisjes waar het leven eenvoudig lijkt. Tegelijkertijd staan er koude metalen gebouwen en laboratoria verspreid over het landschap. Deze plekken voelen klinisch en dreigend. Juist dat contrast tussen natuur en technologie geeft de wereld karakter.
Tijdens het spelen gebeurt het regelmatig dat we simpelweg stoppen met lopen. Niet omdat we vastzitten in een puzzel, maar omdat het landschap eruitziet als een ansichtkaart.
Gameplay en puzzels in Planet of Lana II
Net als het eerste spel is Planet of Lana II Children of the Leaf een cinematografische puzzle platformer. De gameplay draait om platformen, puzzels oplossen en samenwerken met je kleine metgezel Mui.
Lana zelf kan rennen, springen en klimmen. Ze kan zich optrekken aan richels en via touwen nieuwe gebieden bereiken. In dit vervolg is ze duidelijk wendbaarder geworden. Ze kan bijvoorbeeld sneller door lage openingen glijden, wat het tempo van sommige puzzels verhoogt.
Toch draait de echte magie nog steeds om de samenwerking met Mui.
Mui is een klein katachtig wezen dat door smalle openingen kan kruipen en plekken kan bereiken waar Lana niet kan komen. Via een eenvoudig aanwijssysteem stuur je Mui naar specifieke locaties in de omgeving.
Daar kan Mui bijvoorbeeld een lift activeren, een deur openen of een kabel doorbijten zodat camera’s of machines tijdelijk uitvallen. Veel puzzels beginnen met een obstakel dat Lana niet zelf kan oplossen. De speler moet dan eerst de omgeving observeren en bepalen hoe Mui kan helpen. Soms betekent dit dat Mui via een kleine tunnel naar een platform moet klimmen om daar een mechanisme te activeren. Dat mechanisme zet vervolgens een lift of platform in beweging waardoor Lana weer verder kan.
Het puzzelontwerp is meestal logisch opgebouwd. De oplossing ligt vaak al in het level verborgen, maar je moet hem eerst herkennen.
Nieuwe gameplay ideeën
Hoewel de sequel sterk lijkt op het eerste deel, zijn er wel nieuwe ideeën toegevoegd.
Tijdens het avontuur krijgt Lana bijvoorbeeld de mogelijkheid om bepaalde dieren of systemen te beïnvloeden. In de zee ontmoet ze kleine inktspuwende wezens die een wolk van donkere vloeistof kunnen creëren. Daarmee kunnen bewakingscamera’s tijdelijk worden geblokkeerd terwijl Lana langs zwemt.
In het bos zijn er kleine vliegende pluizige wezentjes die water uit meren kunnen opzuigen en over bloemen laten vallen. Die bloemen groeien vervolgens razendsnel en vormen lange stengels waar Lana omhoog kan klimmen.
Daarnaast zijn er korte segmenten waarin je alleen Mui bestuurt. Dat zorgt voor een frisse afwisseling en geeft het kleine dier een grotere rol in het verhaal.
Muziek die de wereld laat ademen
De soundtrack is opnieuw gecomponeerd door Takeshi Furukawa. Zijn muziek past perfect bij de rustige toon van de game.
Opvallend is dat de muziek vaak helemaal afwezig is. Je hoort alleen wind, water of voetstappen. Wanneer Lana vervolgens een open landschap bereikt of een nieuw gebied ontdekt, zwelt de muziek langzaam aan.
Die momenten voelen bijna filmisch. Alsof de game even zegt: kijk om je heen. Dit is waarom je hier bent.
Een verhaal verteld zonder woorden
Een bijzonder aspect van Planet of Lana II is de manier waarop het verhaal wordt verteld. Dialogen zijn vrijwel afwezig.
In plaats daarvan communiceren de personages via beweging, animatie en muziek. Mui speelt hierin een grote rol. Het kleine dier laat emoties zien via subtiele lichaamstaal. Wanneer het bang is krult het zich op. Als het boos wordt gaan de oren naar achteren. En wanneer het onzeker is bewegen de pootjes nerveus.
Het is verrassend hoe duidelijk de emoties daardoor worden.
Speelduur en tempo
De gemiddelde speeltijd ligt rond de zeven uur. Dat is relatief kort, maar het tempo blijft daardoor strak.
Er zijn geen overbodige zijmissies of lange verzameltochten. Het avontuur voelt compact en zorgvuldig opgebouwd. Elk gebied introduceert nieuwe puzzels of visuele ideeën.
Eindconclusie van onze review
In deze review van Planet of Lana II Children of the Leaf valt vooral op hoe trouw de game blijft aan zijn oorsprong. De sequel probeert het genre niet opnieuw uit te vinden. In plaats daarvan verfijnt hij bijna alles wat het eerste spel goed deed.
De wereld is prachtig. De puzzels zijn toegankelijk maar slim. De samenwerking tussen Lana en Mui blijft charmant. En de soundtrack versterkt de sfeer zonder ooit opdringerig te worden.
Voor spelers die genoten van het eerste deel is deze sequel een vanzelfsprekende aanrader. Het voelt als terugkeren naar een plek die vertrouwd is, maar toch nieuwe geheimen heeft.
Bij Panda Bytes houden we van games die even stil durven te zijn. Planet of Lana II bewijst dat een rustig avontuur soms meer indruk kan maken dan een spektakel van honderd uur.
Maar we zijn benieuwd naar jullie mening.
Welke rustige indiegame heeft jullie ooit onverwacht geraakt?
