Elegantie en mysterie haar optredens winnen bij herziening Sommige acteurs knallen van het scherm. Anderen nestelen zich langzaam in je gedachten, als een melodie die je pas dagen later herkent. Katherine Waterston behoort tot die tweede categorie. Haar spel schreeuwt niet om aandacht. Het fluistert, schuurt, blijft hangen. En precies
Introductie: Wie heeft genoten van How to Make a Killing weet dat er iets onweerstaanbaars schuilt in stijlvolle misdaadverhalen over rijkdom, ambitie en morele rekensommen die nét niet kloppen. Een charmante hoofdpersoon die twijfelachtig handelt. Een elitewereld waar geld belangrijker is dan geweten. En een toon die balanceert tussen satire en
Introductie: Er zijn regisseurs die verhalen vertellen. En er zijn regisseurs die ons in een spiegel laten kijken terwijl we eigenlijk liever weg zouden kijken. Ruben Östlund hoort zonder twijfel bij die laatste categorie. Zijn films zijn ongemakkelijk, scherp, soms pijnlijk grappig. Je lacht en vraagt je daarna af waarom
Introductie: 2018 was een opvallend filmjaar. Het bracht publieksfavorieten, Oscar winnaars en eigenzinnige arthouseparels voort. Toch waren er ook films die bij hun release gemengde reacties opriepen. Niet omdat ze slecht waren, maar omdat ze zich niet meteen lieten doorgronden. Films die bij een eerste kijkbeurt overweldigden, irriteerden of simpelweg
Introductie: Vond je This Is Not a Test intrigerend door de mix van tienerdrama en zombie chaos? Of bleef je juist achter met het gevoel dat er méér in had gezeten? Dan hebben wij goed nieuws. Er zijn films die dat spanningsveld tussen jeugd, emotie en apocalyps scherper, intenser of
Introductie: Wie I Can Only Imagine 2 heeft gezien, weet dat het geen subtiele arthousefilm is. Het is een drama over geloof, familie, succes en schuldgevoel, verteld met muziek als ruggengraat. Misschien raakte het je. Misschien fronste je af en toe je wenkbrauwen. Maar één ding is zeker: het probeert iets
Introductie: In onze review van Scare Out zagen we hoe Zhang Yimou zich stort op een wereld van surveillance, interne paranoia en morele druk. Misschien liet de film je met gemengde gevoelens achter. Misschien waardeer je juist de kille spanning en politieke intrige. Wat je reactie ook was, één ding is
Introductie: Was je na Blades of the Guardians nog niet klaar met rondvliegende zwaarden, morele dilemma’s en mannen met een verleden dat zwaarder weegt dan hun wapen? Dan ben je hier aan het juiste adres. De film van Yuen Woo-ping liet zien dat wuxia springlevend is: groots opgezet, maar met een
Een jaar waarin prestige won, maar ambitie vaak verloor Inleiding: 1992 tussen prestige en popcorn 1992 was een sterk filmjaar. Unforgiven, The Silence of the Lambs (die nog doorwerkte in prijzen), Aladdin, Basic Instinct en A Few Good Men domineerden het gesprek. Het publiek kreeg kwaliteitsdrama, psychologische spanning en succesvolle animatie. Maar 1992
Introductie: 2017 was een filmjaar vol contrasten. Grote studiofilms domineerden de box office, terwijl kleinere, eigenzinnige projecten juist kritisch werden omarmd. Toch waren er ook films die bij hun release verdeeldheid zaaiden. Te symbolisch, te afstandelijk of te uitgesproken. En juist die titels blijken, met wat afstand in tijd en verwachting,
