Een filmjaar waarin innovatie werd beloond en nuance werd genegeerd Inleiding: 1993 als paradoxaal filmjaar 1993 was een uitzonderlijk jaar voor cinema. Films als Jurassic Park, Schindler’s List, The Fugitive, Philadelphia en Groundhog Day domineerden zowel de boxoffice als het culturele gesprek. Het was een jaar waarin spektakel en inhoud elkaar niet
Introductie: Valentijnsdag wordt vaak gepresenteerd als een collectief moment. Samen kijken, samen voelen, samen beleven. Maar wie alleen is vrijwillig of tijdelijk weet dat er ook een andere waarheid bestaat: sommige series zijn simpelweg beter wanneer je ze niet deelt. Niet uit egoïsme, maar uit respect voor het verhaal. Series
Introductie: Zijn nerveuze energie blijft intrigerend, vooral bij herziening Jesse Eisenberg is een acteur die zelden onopgemerkt blijft. Zijn personages praten snel, denken nog sneller en lijken voortdurend één stap verwijderd van existentiële paniek. Bij een eerste kijkbeurt kan dat vermoeiend of zelfs afstotend werken, maar juist bij herziening blijkt
Introductie: Niet elk filmjaar openbaart zich meteen. 2022 was een jaar waarin meerdere grote en kleine films direct indruk maakten, maar waarvan de echte waarde zich pas later liet voelen. Films die bij een eerste kijkbeurt discussie opriepen, verdeeldheid zaaiden of simpelweg moeilijk te plaatsen waren. En juist dat maakt ze
Introductie: Wie Cold Storage heeft gezien, weet dat de film zich comfortabel beweegt tussen sciencefiction, lichte horror en toegankelijke humor. Het is geen film die mikt op pure angst of zware thematiek, maar op vermaak, tempo en een speelse omgang met genreconventies. Voor kijkers die precies dát aanspreekt, zijn er gelukkig
Review: Cold Storage als speelse genre-oefening In deze review van Cold Storage bespreken we een film die vanaf het begin duidelijk maakt dat hij geen klassieke horror ervaring wil zijn. In plaats van de kijker te overspoelen met beklemmende spanning of existentiële angst, kiest Cold Storage voor een luchtige, bijna
Introductie: Wie Josephine heeft gezien, weet dat deze film niet draait om plot, maar om gevoel. Het is cinema die ademt, twijfelt en soms zelfs stilvalt. Voor wie na afloop met dat typische lege maar volle gevoel bleef zitten, hebben we tien vergelijkbare films geselecteerd. Allemaal uit hetzelfde medium, allemaal met
Introductie: Dit is een review. Josephine is geen film die zichzelf luid aankondigt of de kijker bij de hand neemt. Het is een stille vertelling die je uitnodigt om te vertragen, te kijken en vooral te voelen. In deze review duiken we in wat deze film probeert te zeggen, waar hij in
Introductie: Een romantische omweg door Italië die je hart misschien niet breekt, maar wel zachtjes vastpakt Er zijn films die je compleet omverblazen. En er zijn films die je simpelweg even bij de hand nemen en zeggen: kom, we gaan wandelen. Solo Mio behoort duidelijk tot die tweede categorie. Geen grootse
10 films die perfect passen bij Solo Mio Soms heb je geen zin in vuurwerk, plotwendingen of emotionele mokerslagen. Soms wil je gewoon een film die naast je op de bank gaat zitten, een arm om je schouder slaat en zachtjes zegt dat het leven rommelig is, maar ook best
