Introductie: 2012 was een interessant filmjaar. Blockbusters trokken wereldwijd volle zalen, maar daarnaast verschenen er ook films die minder makkelijk te plaatsen waren. Sommige titels werden geprezen om hun ambitie, terwijl anderen juist kritiek kregen omdat ze te vreemd, te traag of te complex aanvoelden. Toch blijkt vaak dat juist die
Introductie: 2013 was een filmjaar vol contrasten. Grote studiofilms domineerden de bioscopen, terwijl kleinere, gedurfde projecten stilletjes hun plek vonden bij critici en liefhebbers. Sommige titels maakten meteen indruk, andere lieten een ongemakkelijk gevoel achter. Te traag, te afstandelijk, te vreemd. En toch zijn het juist díe films die, met wat
Introductie: Sommige filmjaren voelen meteen groots. Andere jaren worden pas interessant wanneer je terugkijkt. 2015 was zo’n jaar waarin meerdere films bij hun release lof kregen, maar waarvan de echte diepte pas zichtbaar werd bij herziening. Films die bij een eerste kijkbeurt vooral indruk maakten door stijl, intensiteit of emotie, maar
Introductie: 2018 was een opvallend filmjaar. Het bracht publieksfavorieten, Oscar winnaars en eigenzinnige arthouseparels voort. Toch waren er ook films die bij hun release gemengde reacties opriepen. Niet omdat ze slecht waren, maar omdat ze zich niet meteen lieten doorgronden. Films die bij een eerste kijkbeurt overweldigden, irriteerden of simpelweg
Introductie: 2017 was een filmjaar vol contrasten. Grote studiofilms domineerden de box office, terwijl kleinere, eigenzinnige projecten juist kritisch werden omarmd. Toch waren er ook films die bij hun release verdeeldheid zaaiden. Te symbolisch, te afstandelijk of te uitgesproken. En juist die titels blijken, met wat afstand in tijd en verwachting,
Introductie: Lars von Trier is een van de meest invloedrijke en controversiële filmmakers van de afgelopen decennia. Zijn werk roept zelden eensgezinde reacties op. Voor sommigen is hij een compromisloze kunstenaar die film inzet als emotioneel experiment, voor anderen een provocateur die bewust grenzen opzoekt. Wat niet te ontkennen valt,
Introductie: Richard Jenkins is zo’n acteur die zelden op de voorgrond schreeuwt, maar zich met gemak in je geheugen nestelt. Een meester in subtiliteit, met een gezicht dat tegelijk warmte en diepte uitstraalt. Hij is geen “household name” zoals sommige Hollywoodsterren, maar zijn filmografie zit vol juweeltjes die het verdienen
Van komisch tot huiveringwekkend. Ze schakelt moeiteloos en verdient herbekijken Sommige acteurs verdwijnen in een rol. Anderen maken die rol groter dan het script ooit had kunnen voorspellen. En dan is er Toni Collette. Een actrice die elke scène laat zinderen van emotie, spanning of ongemakkelijk realisme. Bij Panda Bytes
Een meester van nuance en intensiteit die uitnodigt tot herziening Er zijn acteurs die meteen opvallen door hun uiterlijk of charisma. Edward Norton doet het anders. Hij dringt zich niet op, maar nestelt zich stilletjes onder je huid. Zijn personages leven in de details. In blikken, in stiltes, in subtiele
Before Sunrise (1995), Before Sunset (2004), Before Midnight (2013) Regie: Richard LinklaterWaarom je deze trilogie opnieuw moet kijken? Omdat tijd het script heeft herschreven We beginnen meteen met een kleine zonde: drie films in één. Maar wie Ethan Hawke zegt, zegt Jesse. En wie Jesse zegt, zegt Céline. En wie
