Introductie:
Andrew Stantons In the Blink of an Eye is geen film die je “even tussendoor” kijkt. Het is zo’n titel die je zachtjes dwingt om na te denken over tijd, over mens-zijn, over hoe klein én groots ons bestaan tegelijk is. Van prehistorische mensen tot verre toekomstmissies in de ruimte: deze film wil niets minder dan laten zien hoe alles met elkaar verbonden is, zelfs als duizenden jaren ertussen zitten.
Misschien voelde de film voor jou fragmentarisch. Misschien juist poëtisch. Of misschien bleef je na afloop zitten met dat ongrijpbare gevoel dat je iets belangrijks hebt gezien, zonder precies te weten wat. Hoe dan ook: als In the Blink of an Eye iets bij je losmaakte, is de kans groot dat je ook valt voor andere films die spelen met tijd, herinnering, evolutie en menselijke verbondenheid.
Daarom: 10 films uit hetzelfde medium (film) die thematisch, emotioneel of filosofisch mooi aansluiten bij In the Blink of an Eye. Geen simpele sci-fi-lijst, maar titels die je net als Stanton even uit het hier en nu tillen.
1. The Tree of Life (2011)
Terrence Malicks The Tree of Life is misschien wel de bekendste “grote film over het kleine leven”. Net als In the Blink of an Eye combineert de film het persoonlijke met het kosmische. We volgen een gezin in het Amerika van de jaren vijftig, maar krijgen tussendoor beelden van het ontstaan van het universum, het leven op aarde en alles daartussenin.
Waar Stanton kiest voor drie duidelijke tijdlijnen, laat Malick de grenzen volledig vervagen. Verleden, heden en eeuwigheid vloeien in elkaar over. Niet alles wordt uitgelegd, en dat is precies de bedoeling. Deze film wil vooral gevoeld worden.
Kijktip: kijk deze film niet moe of afgeleid. Zet je telefoon weg, accepteer dat je niet alles hoeft te begrijpen, en laat de beelden hun werk doen.
2. Arrival (2016)
Op het eerste gezicht lijkt Arrival een klassieke sciencefictionfilm over buitenaardse bezoekers. Maar wie verder kijkt, ziet een intiem verhaal over tijdsbeleving, taal en verlies. De manier waarop de film speelt met chronologie sluit naadloos aan bij de thematiek van In the Blink of an Eye.
Net als bij Stanton staat de vraag centraal: wat betekent het om mens te zijn als tijd geen rechte lijn is? Amy Adams draagt de film met een ingetogen, emotionele rol die lang blijft hangen.
Kijktip: herbekijk de film na een eerste keer. De structuur krijgt pas echt betekenis als je weet waar het verhaal naartoe gaat.
3. 2001: A Space Odyssey (1968)
Stanley Kubricks meesterwerk is ouder dan veel moderne sci-fi, maar voelt nog steeds tijdloos. 2001: A Space Odysseyvertelt, net als In the Blink of an Eye, een verhaal dat begint bij de oermens en eindigt in de verre toekomst.
Waar Stanton zijn ideeën compact verpakt, neemt Kubrick juist extreem de tijd. Stiltes, lange shots en minimale dialoog dwingen je als kijker tot reflectie. Dit is geen film met antwoorden, maar met vragen die blijven rondzingen.
Kijktip: kijk deze film op het grootste scherm dat je kunt vinden. Het is cinema die ruimte nodig heeft.
4. Cloud Atlas (2012)
Zes verhalen, zes tijdperken, één idee: alles is met elkaar verbonden. Cloud Atlas is misschien rommeliger en uitgesprokener dan In the Blink of an Eye, maar deelt dezelfde ambitie om menselijke keuzes door de tijd heen te laten resoneren.
De film springt van de 19e eeuw naar een post-apocalyptische toekomst en laat zien hoe liefde, macht en onderdrukking telkens nieuwe vormen aannemen. Niet alles werkt even goed, maar de intentie is oprecht en groots.
Kijktip: laat je niet afschrikken door de speelduur. Zie het als een miniserie in één zit.
5. The Fountain (2006)
Darren Aronofsky’s The Fountain is een film over liefde die de dood probeert te overstijgen. Drie verhaallijnen, drie tijdperken, één emotionele kern. Klinkt bekend? Dat is geen toeval.
Net als In the Blink of an Eye kiest The Fountain voor symboliek boven uitleg. Niet elke scène is logisch, maar bijna elke scène voelt betekenisvol. De film vraagt overgave van de kijker.
Kijktip: verwacht geen lineair verhaal. Laat de emotionele herhaling en beeldtaal je gids zijn.
6. Interstellar (2014)
Christopher Nolan combineert harde wetenschap met diepe emotie in Interstellar. De film gaat over ruimtevaart, zwarte gaten en relativiteit, maar in de kern draait alles om menselijke verbondenheid over tijd en afstand.
Waar In the Blink of an Eye soms te snel voorbijgaat aan zijn ideeën, neemt Interstellar juist ruim de tijd om zijn thema’s uit te diepen. Vooral de manier waarop tijd hier letterlijk een vijand wordt, sluit prachtig aan bij Stantons fascinatie voor vergankelijkheid.
Kijktip: een goede geluidsinstallatie maakt hier écht verschil. De soundtrack van Hans Zimmer is essentieel.
7. A Ghost Story (2017)
Deze film bewijst dat je geen grote budgetten of speciale effecten nodig hebt om iets te zeggen over tijd en verlies. A Ghost Story volgt letterlijk een geest die door de tijd blijft rondwaren terwijl de wereld om hem heen verandert.
Net als In the Blink of an Eye confronteert de film je met hoe klein één mensenleven is, en tegelijk hoe zwaar elke emotionele herinnering kan wegen. Minimalistisch, traag en verrassend ontroerend.
Kijktip: wees geduldig. De film werkt juist door zijn herhaling en stilstand.
8. Upstream Color (2013)
Een van de meest abstracte films op deze lijst. Upstream Color is een zintuiglijke ervaring over identiteit, controle en verbondenheid, verteld via fragmenten in plaats van klassieke scènes.
Als je In the Blink of an Eye waardeerde om zijn sfeer en ideeën, en minder om zijn plot, dan is dit een logische volgende stap. Verwarrend? Zeker. Maar ook hypnotiserend.
Kijktip: kijk de film niet met de verwachting alles te snappen. Laat je leiden door geluid en beeld.
9. Annihilation (2018)
Annihilation combineert existentiële sci-fi met een bijna filosofische horrorlaag. De film onderzoekt hoe mensen veranderen wanneer ze geconfronteerd worden met het onbekende.
Net als bij Stanton draait het hier niet om antwoorden, maar om transformatie. Evolutie is niet alleen iets van het verleden, maar een constant proces.
Kijktip: focus op de thema’s in plaats van de logica. De film is allegorisch bedoeld.
10. Her (2013)
Hoewel Her zich volledig in de (nabije) toekomst afspeelt, past de film perfect in dit rijtje. Het is een intiem verhaal over liefde, technologie en menselijke eenzaamheid in een steeds sneller veranderende wereld.
Net als In the Blink of an Eye stelt Her de vraag of vooruitgang ons dichter bij elkaar brengt, of juist verder uit elkaar duwt. Warm, melancholisch en verrassend hoopvol.
Kijktip: kijk deze film niet cynisch. De kracht zit in zijn oprechtheid.
Tot slot: films die durven te vertragen
Wat In the Blink of an Eye en al deze films gemeen hebben, is durf. Durf om geen simpele antwoorden te geven. Durf om tijd niet als een rechte lijn te behandelen. En durf om de kijker serieus te nemen.
Dit zijn geen titels die je opzette terwijl je ondertussen je mail checkt. Dit zijn films die iets van je vragen, maar daar ook iets voor teruggeven. Soms verwarring. Soms ontroering. Soms dat stille moment na de aftiteling waarin je even blijft zitten.
En misschien is dat wel de grootste overeenkomst met In the Blink of an Eye: het besef dat alles voorbijgaat, maar dat sommige films je net lang genoeg laten stilstaan om dat echt te voelen.
