Introductie: 1993 was een filmjaar waarin de werkelijkheid zich niet liet wegduwen door spektakel. Ja, we kregen dinosaurussen in Jurassic Park en adrenaline in The Fugitive, maar juist daartegenover stonden films die diep ademhaalden en recht in het gezicht keken van geschiedenis, trauma en morele verantwoordelijkheid. Waargebeurde verhalen kregen ruimte om
Introductie: Peter Dinklage is een acteur die je niet negeert. Niet omdat hij schreeuwt om aandacht, maar juist omdat hij met minimale middelen maximale indruk maakt. Zijn carrière is een boeiende mix van scherpe keuzes, gedurfde rollen en af en toe een misstap die zelfs zijn talent niet volledig kan
Introductie: Wie Dead Man’s Wire heeft gezien, blijft niet achter met adrenaline, maar met vragen. Over macht, media, woede, ongelijkheid en hoe snel een individu kan ontsporen wanneer systemen weigeren te luisteren. Dat soort films laat je niet los tijdens de aftiteling. Ze nestelen zich ergens tussen je ribben en duiken
Introductie: Sommige films laten je niet meteen los wanneer de aftiteling begint. Ze blijven hangen in je hoofd, als een gesprek dat je later nog eens wilt overdoen. Soul on Fire is zo’n film. Emotioneel, introspectief en soms zwaar op de hand, maar altijd oprecht in zijn zoektocht naar betekenis. Voor
Films die verloren in de schaduw van reuzen, maar vandaag heerlijk herontdekt worden Inleiding: 1998, het jaar van spektakel, sentiment en studio-overmoed 1998 was een jaar van uitersten. Aan de ene kant hadden we wereldwijde megahits als Titanic (die nog steeds zalen leegzoog), Saving Private Ryan, The Truman Show, Armageddon en Blade.
Introductie: Wie Greenland 2: Migration heeft gezien, weet dat het hier niet alleen draait om vallende brokstukken of instortende beschavingen. Het gaat om mensen. Om families die proberen mens te blijven terwijl de wereld dat steeds moeilijker maakt. Voor wie na deze film met dat typische lege gevoel achterblijft en denkt
Introductie: Niet elke film is gemaakt om je meteen te overtuigen. Sommige films fluisteren waar andere schreeuwen. Ze laten ruimte, stellen zich afwachtend op en vertrouwen erop dat je ooit terugkomt. Misschien uit nieuwsgierigheid, misschien omdat er iets bleef knagen. En precies daar, bij die tweede kijkbeurt, laten ze pas
Films die zonken naast Titanic, maar vandaag verrassend blijven drijven Inleiding: 1997, het jaar waarin alles moest wijken voor één schip 1997 werd volledig opgeslokt door Titanic. De film was overal. In de bioscoop. In de media. In de hitlijsten. In je hoofd. James Cameron bouwde niet alleen een schip,
Introductie: Een stille kracht op het scherm elke rol is raak Sommige acteurs schreeuwen om aandacht. Carla Gugino doet het tegenovergestelde. Ze beweegt zich door films met een ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid, alsof ze er altijd al was en altijd zal blijven. Geen bombast, geen ego, maar precisie. Emotionele scherpte. Aanwezigheid. Bij
Introductie: Wie Primate heeft gezien, weet dat dit geen subtiele horror is die fluistert in het donker. Dit is een film die gromt, bijt en ondertussen hardop lacht om zijn eigen brutaliteit. Creature horror met zelfbewustzijn, praktische effecten en een duidelijke liefde voor het genre. Voor wie na afloop dacht geef
