Een actiefilm van bijna twee uur waarin nauwelijks een woord wordt gezegd, met Alan Ritchson als zwijgende wreker in het Detroit van 1977. Motor City is het soort experiment dat je maar zelden ziet in een groot budget actiefilm. Werkt het ook? Deze recensie is spoilervrij.
Bijgewerkt op 2 augustus 2026
Waar gaat het over
John Miller werkt in een fabriek in Detroit en wordt verliefd op serveerster Sophia. Hun romance gaat snel en binnen de kortste keren ligt er een aanzoek. Wat hij niet weet, is dat haar gewelddadige ex een man is met connecties in de onderwereld. Die zet Miller op met een drugsvangst, waarna hij jaren achter de tralies verdwijnt.
Als hij vrijkomt heeft hij nog maar één doel. Vanaf dat punt is Motor City een klassieke wraakfilm: één man, een lijst met namen en een stad die hem niets verschuldigd is. De grote truc is dat het verhaal vrijwel volledig zonder dialoog wordt verteld. Er klinken hooguit een handvol gesproken regels in de hele film, en die vallen bijna allemaal aan het eind.
Alles wat je moet weten komt dus via beeld en muziek. Regisseur Potsy Ponciroli, eerder verantwoordelijk voor de western Old Henry, leunt zwaar op een soundtrack vol platen uit de jaren zeventig. Die nummers vertellen letterlijk wat de personages voelen, van een verliefde montage tot het moment waarop alles instort.
De feiten en de cast
- RegiePotsy Ponciroli
- ScenarioChad St. John
- CameraJohn Matysiak
- MuziekSteve Jablonsky
- Speelduur1 uur en 43 minuten
- Speelt zich af inDetroit, 1977
- PremièreVenetië, 30 augustus 2025
- DistributieIndependent Film Company
De film kostte ongeveer dertig miljoen dollar en ging al in augustus 2025 in première in Venetië, waarna hij ook op het filmfestival van Toronto draaide. De brede bioscooprelease volgde pas bijna een jaar later. Oorspronkelijk zou Timur Bekmambetov regisseren, maar die werd halverwege de voorbereiding vervangen.
Cast
Alan Ritchson als John Miller Shailene Woodley als Sophia Ben Foster als Reynolds Pablo Schreiber Ben McKenzie Lionel Boyce Amar Chadha-PatelWat werkt
De actie is het sterkste onderdeel, en dan vooral de gevechten van dichtbij. Die zijn rauw, zwaar en zonder opsmuk gefilmd, waardoor je elke klap voelt aankomen. Ritchson krijgt daarin eindelijk iets te doen dat verder gaat dat boos kijken en groot zijn. Meerdere recensenten noemen dit zijn beste actiewerk tot nu toe.
Ook de sfeer klopt. Detroit in 1977 is met veel liefde neergezet: muscle cars, pakken met te brede kragen, sigaretten in vrijwel elke scène en een warme, korrelige beeldkwaliteit. Dat maakt de film visueel onmiddellijk herkenbaar tussen alle gladde actiefilms van dit moment.
Verder verdient Ben Foster een aparte vermelding. Als de man achter de valse beschuldiging hoeft hij geen woord te zeggen om onaangenaam te zijn, en hij speelt dat met veel plezier. Shailene Woodley krijgt weinig ruimte, maar wordt door meerdere critici juist aangewezen als het emotionele anker van de film.
Wat minder werkt
Het probleem zit in de truc zelf. Zonder dialoog moet alles worden uitgelegd via beeld, en dat betekent lange montages, veel vertraagde opnames en scènes die blijven hangen tot je zeker weet wat er wordt bedoeld. Het middendeel zakt daardoor merkbaar in. Een kwartier korter had de film aanzienlijk beter gemaakt.
Daar komt bij dat het verhaal zelf weinig nieuws biedt. Een man wordt erin geluisd, verliest zijn geliefde en gaat wraak nemen: dat kennen we. Zonder dialoog om personages diepte te geven blijven de meesten hangen op het niveau van hun functie in de plot. Ook de soundtrack, hoe leuk ook, doet soms te veel van het werk. Als een nummer moet uitleggen wat iemand voelt, doet de regie dat blijkbaar niet.
Het oordeel
De kritieken zijn verdeeld maar overwegend welwillend. Op Rotten Tomatoes stond de film na de festivalpremière rond de zevenenzeventig procent, waarna het cijfer na de brede release zakte naar ongeveer zesenzestig procent. Het publiek zit met vijfenzestig procent op vrijwel hetzelfde niveau, al is dat gebaseerd op een klein aantal stemmen. De rode draad: de actie en de stijl worden geprezen, het tempo en het dunne verhaal krijgen de kritiek.
Een fraai vormgegeven wraakfilm met een gedurfd idee dat net niet genoeg heeft om anderhalf uur te dragen. Voor liefhebbers van harde actie en jaren zeventig sfeer zeker de moeite. Wie een meeslepend verhaal zoekt, kan beter iets anders kiezen. Dit cijfer is gebaseerd op het gemiddelde van de internationale kritieken en wordt bijgewerkt zodra we hem zelf hebben gezien.
Veelgestelde vragen
Wordt er echt helemaal niets gezegd?
Bijna niets. Het scenario bevat een handvol gesproken regels, ergens tussen de vijf en negen afhankelijk van wie je gelooft, en die vallen bijna allemaal aan het eind. De rest van de film wordt verteld via blikken, montage en muziek. Er is geen verteller, geen ondertiteling en geen tekst in beeld die je bijpraat. Je moet dus wel opletten.
Moet ik Reacher gezien hebben?
Nee, dit staat volledig los van Reacher en van al het andere werk van Alan Ritchson. Wel is het handig te weten wat je van hem kunt verwachten: hij is enorm, hij kijkt boos en hij slaat hard. Precies dat is hier de hele voorstelling, en het bevalt hem zichtbaar goed.
Is de film erg gewelddadig?
Ja. In de Verenigde Staten kreeg de film een R-rating en de tweede helft is uitgesproken bloederig. Denk aan close combat met alles wat er in de buurt ligt, plus de nodige vuurwapens. Een Nederlandse Kijkwijzerclassificatie is er nog niet, omdat de film hier nog niet is uitgebracht.
Waarom staat de film soms als 2025 en soms als 2026?
Omdat hij al in augustus 2025 in première ging op het filmfestival van Venetië en daarna ook op TIFF draaide. De brede bioscooprelease volgde pas op 24 juli 2026, bijna een jaar later. Filmdatabanken hanteren daardoor verschillende jaartallen voor dezelfde film.
Wanneer is de film in Nederland te zien?
Dat is nog niet bekend. De film draait op dit moment alleen in Amerikaanse bioscopen en er is geen Nederlandse bioscoop- of streamingdatum aangekondigd. De distributeur is klein, dus een brede Nederlandse release is niet vanzelfsprekend. Reken erop dat hij hier eerst digitaal te huur verschijnt.
Waar kun je hem zien
De film draait sinds 24 juli in de Amerikaanse bioscopen. Voor Nederland is er nog geen datum aangekondigd, niet voor de bioscoop en niet voor streaming. Omdat de distributeur klein is, is een brede Nederlandse release niet vanzelfsprekend en is digitaal huren waarschijnlijk de eerste kans om hem te zien.
Zodra er een Nederlandse datum bekend is werken we dit artikel bij. Meer recensies in dit genre vind je bij onze filmreviews, bijvoorbeeld onze bespreking van de actiethriller Carry-On.
Onderwerpen
Film ReviewMeer uit Film Review
Alles uit Film Review
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
