Review: The Wrecking Crew zet vol in op chemie, maar vergeet het verhaal echt scherp te maken
In deze review van The Wrecking Crew nemen wij een grondige duik in de nieuwste actiekomedie van Prime Video, waarin Jason Momoa en Dave Bautista samen het scherm domineren. Vanaf de eerste minuten is duidelijk dat dit geen subtiele film wil zijn. Dit is een film van vuisten, kogels, familieconflicten en grapjes die soms raak zijn en soms pijnlijk langs je heen scheren. The Wrecking Crew wil vooral vermaken en dat lukt, maar niet zonder kanttekeningen.
Bij Panda Bytes kijken we niet alleen naar hoeveel explosies een film telt, maar ook naar wat eronder zit. En juist daar wordt deze film interessant en tegelijk frustrerend.
Waar gaat The Wrecking Crew over? Een verhaal van bloedbanden en brokken
Johnny en James zijn halfbroers die al jaren langs elkaar heen leven. Johnny is een wandelende chaos. Ontslagen, impulsief en emotioneel onvolwassen. James is zijn spiegelbeeld. Gedisciplineerd, gesloten en gevormd door een militaire achtergrond. Wanneer hun vader onder verdachte omstandigheden overlijdt, worden de broers tegen wil en dank herenigd.
Wat begint als een persoonlijk afscheid, verandert snel in een onderzoek naar de laatste zaak van hun vader. Dat onderzoek trekt hen dieper een wereld in van criminaliteit, corruptie en steeds extremer geweld. Onderweg moeten Johnny en James niet alleen vijanden uitschakelen, maar ook hun eigen verleden onder ogen zien. Oude wrok, jaloezie en onuitgesproken verdriet borrelen op terwijl de kogels om hun oren vliegen.
De film volgt een vrij klassieke structuur. Eerst de gebeurtenis die alles in gang zet, daarna de ongemakkelijke samenwerking, gevolgd door een steeds grotere escalatie van geweld. Uiteindelijk komt alles samen in een finale waarin zowel het mysterie als de familieband wordt afgehandeld. Dat alles voelt vertrouwd, soms té vertrouwd.
Jason Momoa versus Dave Bautista: charisma tegen controle
In deze review kunnen we er niet omheen. Jason Momoa is de grote blikvanger. Zijn Johnny is luid, fysiek en vol bravoure. Hij krijgt de beste one liners, de meest creatieve actiescènes en de meeste ruimte om te schitteren. Momoa speelt hem als een man die zijn emoties liever verbergt achter geweld en humor dan ze onder ogen te zien. Dat maakt hem vermakelijk en soms zelfs ontroerend.
Dave Bautista kiest voor een totaal andere aanpak. Zijn James is ingetogen en serieus. Hij reageert vaak waar Johnny explodeert. Bautista laat zien dat hij meer is dan spiermassa, maar het script gunt hem te weinig momenten om echt te verdiepen. Daardoor voelt de film soms uit balans. De dynamiek werkt, maar had sterker kunnen zijn als beide broers evenveel narratief gewicht hadden gekregen.
Actie, humor en tempo: vermakelijk maar veilig
De actie in The Wrecking Crew is luid, hard en regelmatig inventief. Vooral in het begin zien we gevechten die energie en brutaliteit combineren met een vleugje humor. Naarmate de film vordert, worden de scènes voorspelbaarder. Schurken verrassen niet en plotwendingen kondigen zichzelf ruim van tevoren aan.
De humor is wisselend. Sommige grappen werken dankzij de chemie tussen de hoofdrolspelers. Andere voelen als opvulling. Toch blijft de film overeind omdat hij zichzelf nooit al te serieus neemt. Dit is escapisme, bedoeld om even alles uit te zetten behalve het volume.
Thematische onderlaag: familie boven alles
Onder alle explosies schuilt een verhaal over rouw, schuld en broederliefde. Johnny en James verwerken het verlies van hun vader ieder op hun eigen manier. De film raakt deze thema’s aan, maar durft er niet volledig in te duiken. Dat is jammer, want juist daar had The Wrecking Crew zich kunnen onderscheiden van andere buddyfilms.
In plaats daarvan kiest de film vaak voor de veilige weg. Het resultaat is een actiefilm die prettig wegkijkt, maar weinig blijft hangen zodra de aftiteling rolt.
Eindoordeel van deze review: degelijk popcornvermaak met spierballen
In deze review concluderen wij dat The Wrecking Crew vooral leunt op de chemie tussen Jason Momoa en Dave Bautista. Dat is tegelijk zijn grootste kracht en zijn grootste gemiste kans. Met een scherper script en meer durf had dit een moderne klassieker binnen het genre kunnen zijn. Nu blijft het steken op een onderhoudende, maar voorspelbare rit.
Voor een avond gedachteloos vermaak is dit een prima keuze. Verwacht geen vernieuwende cinema, maar wel een film die weet hoe hij lawaai moet maken. En soms is dat precies waar je zin in hebt.
Wat denk jij? Had The Wrecking Crew meer in zich of is dit precies wat je zoekt in een buddyfilm? Praat mee met de community van Panda Bytes en deel jouw oordeel.
