Street Fighter is de nieuwe live action verfilming van Capcoms legendarische vechtgame, geproduceerd door Legendary Pictures en geregisseerd door Kitao Sakurai. De film zet Ryu en Ken tegenover elkaar in een wereldtoernooi vol bekende gezichten, van Guile en Blanka tot Zangief en M. Bison. Critici zijn het erover eens dat de film rommelig is, maar verschillen sterk van mening of dat een charmante of een vervelende eigenschap is.
Waar gaat het over
De film speelt zich af in 1993. Ryu, gespeeld door Andrew Koji, en Ken Masters, gespeeld door Noah Centineo, zijn vervreemde vechters die elkaar al jaren niet meer hebben gesproken. Chun-Li, gespeeld door Callina Liang, rekruteert hen voor het volgende World Warrior Tournament. Wat een gewoon toernooi lijkt, blijkt een dekmantel voor een veel groter complot, waarbij M. Bison, gespeeld door David Dastmalchian, het op Ryu's groeiende krachten heeft gemunt.
Het verhaal draait om de gebroken vriendschap tussen Ryu en Ken, die zich tijdens het toernooi verder verdiept tot wrok. Daarnaast speelt Chun-Li een eigen spel als dubbelagent, wat nog eens extra spanning toevoegt. Het toernooi zelf, in de games het kloppend hart van de serie, fungeert in de film eerder als achtergrond dan als hoofdverhaal.
Daaromheen is een groot ensemble verzameld. Cody Rhodes speelt Guile, Jason Momoa is Blanka, Curtis 50 Cent Jackson speelt Balrog en Roman Reigns is te zien als Akuma. Verder duiken onder anderen Andrew Schulz als Dan Hibiki, Eric André als Don Sauvage, Orville Peck als Vega en Olivier Richters als Zangief op. Het is een cast die vooral lijkt gekozen om fans te laten glimlachen bij het zien van een bekend gezicht in een bekend kostuum.
Wat critici ervan vinden
Op Metacritic staat Street Fighter op 44 van de 100, gebaseerd op zesentwintig recensies: vier positieve, zestien gemengde en zes negatieve. Ook op Rotten Tomatoes komt de film volgens Forbes uit op ongeveer veertig procent. De sfeer in de recensies is dus overwegend lauw, met veel critici die iets goeds zien, maar de film als geheel niet kunnen aanbevelen.
Kotaku is verrassend vermaakt en noemt het een slechte maar leuke film, een geweldige groepsfilm die het best werkt als je hem met vrienden bekijkt. Die recensie prijst de goed gechoreografeerde gevechten, het zelfbewuste nostalgische plezier en de cast die de onzin met een stalen gezicht brengt, met Cody Rhodes als scènedief. Tegelijk noemt Kotaku het verhaal onsamenhangend, de montage vaak onlogisch en de film met twee uur te opgeblazen. Veel grappen vallen plat en de grote cast komt amper aan vechten toe.
Forbes noemt de film een stijlvolle, grappige en emotioneel oprechte verfilming, met sterke gevechtschoreografie en een Bison die perfect schurkachtig is. Die recensent vindt dat de tegenvallende scores voortkomen uit critici die de games niet kennen, en waardeert de geanimeerde flashbacks en de eerbiedige knipoogjes naar de spellen. Wel erkent hij dat de film ruim een kwartier korter had gekund en dat de computereffecten van Blanka de zwakste schakel zijn.
Op Metacritic loopt het spectrum van 70 bij Screen Rant, dat te veel geweldige stijl ziet om te negeren, via Empire en IGN met 60, die de enthousiaste cast en het anarchistische karakter waarderen, naar Total Film met 50, dat de film overvol en hyper gemonteerd noemt. The Film Verdict geeft 40, The Playlist 33 en AwardsWatch slechts 16, met de omschrijving van een film gemaakt voor aandeelhouders in plaats van voor filmfans. Aan de andere kant staat Forbes, dat 4 van de 5 geeft en betoogt dat critici de kern missen: de gebroken band tussen Ryu en Ken.
Wat werkt
- Enthousiaste, toegewijde cast met Cody Rhodes als hoogtepunt
- Goed gechoreografeerde gevechten en veel fanservice
- Zelfbewuste, campy toon die goed werkt in een groep
Wat werkt minder
- Onsamenhangend verhaal en rommelige montage
- Te veel personages, waarvan velen amper vechten
- Humor die vaak plat valt en vrouwelijke personages die tekortkomen
Cast
Neem een paar vrienden mee en laat de verwachting van een strak, serieus verhaal thuis. Meerdere recensenten raden de film aan als gezamenlijke bioscoopervaring, waarbij het gelach om de onzin onderdeel is van het plezier.
Cast en makers
Kitao Sakurai kreeg de regie in februari 2025, nadat Danny en Michael Philippou in juni 2024 afhaakten. Het scenario schreef Sakurai samen met T. J. Fixman, naar een verhaal van Dalan Musson en Gary Dauberman. Mary Parent, Cale Boyter, Jason Momoa, Takayuki Nakayama en Stefan Makhoul produceerden. Ken Seng was verantwoordelijk voor de cinematografie en Luke Lynch voor de montage.
De film was oorspronkelijk gepland voor maart 2026 onder Sony Pictures Releasing, maar kwam uiteindelijk uit bij Paramount Pictures nadat de overeenkomst van Legendary met Sony afliep. Street Fighter verscheen op 16 oktober 2026 in de Amerikaanse bioscopen, ook in IMAX, en duurt negentien minuten korter dan twee uur. Het is de derde live action speelfilm gebaseerd op de Capcom serie, na de films uit 1994 en 2009. Een Nederlandse releasedatum heb ik niet kunnen vinden.
Opvallend is de brede mix aan figuren in de cast, van acteurs en worstelaars tot een rapper en een MMA vechter. Die keuze past bij de toon van de game, die al decennia leeft van overdreven personages en absurde krachten, maar leidt er ook toe dat sommige personages weinig meer doen dan even in beeld verschijnen. Zelfs Forbes, dat de film verder juist verdedigt, noemt het grote aantal zijpersonages een van de zwakke punten.
Onderwerpen
Film ReviewMeer uit Film Review
Alles uit Film Review
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
