The beast review

1Waar gaat het over

President Oscar Paladin, gespeeld door Samuel L. Jackson, ontsnapt tijdens een buitenlands bezoek aan een reeks gecoördineerde terreuraanslagen. Hij kruipt achter het stuur van de gepantserde presidentiële wagen, bijgenaamd The Beast, met op de achterbank een zwaargewonde Secret Service agent genaamd Taft, gespeeld door Joel Kinnaman. Zijn doel is simpel: het gezelschap bereiken waarmee hij reist. Maar de route blijkt onbetrouwbaar en de aanvallen blijven komen.

De film volgt in ongeveer negentig minuten hoe Paladin zich door de ene aanval na de andere moet worstelen, terwijl Taft langzaam dreigt dood te bloeden. Het scenario geeft de president daarnaast een verleden als soldaat, met flashbacks naar Vietnam en symptomen die lijken op posttraumatische stress, die tijdens de crisis weer bovenkomen.

De opzet is bewust beperkt. De meeste scènes spelen zich af in of rond het voertuig, wat een soort actie op de rand van het absurde oplevert: een staatshoofd dat zelf het stuur overneemt, een agent die nauwelijks nog kan praten en een vijand die steeds anoniem blijft. Dat maakt de film vooral een oefening in tempo en sfeer, niet in verhaal of karakter.

2Wat critici ervan vinden

Op Rotten Tomatoes staat The Beast op 53 procent, gebaseerd op negentien recensies, wat precies aangeeft hoe verdeeld de ontvangst is. RogerEbert.com is hard en noemt de film een gewelddadige, clichématige cartoon zonder tanden, met een mechanisch scenario van Umair Aleem, een autogebonden opzet die op den duur vermoeiend wordt en schurken zonder gezicht. Ook de ernstige momenten, zoals de Vietnam flashbacks, voelen volgens die recensie vreemd naast het overdreven geweld. Screen Rant kopt dat de thriller hoofdpijn bezorgt en blij mag zijn met Samuel L. Jackson.

Aan de positieve kant staat onder meer Movies, Films and Flix, dat spreekt van een goede tijd en de film noemt als de beste actiefilm van Harlin sinds 12 Rounds. Volgens die recensie is Jackson levendig, grappig en volledig toegewijd, werkt de chemie met Kinnaman, ook al ligt die vrijwel de hele film bloedend achterin, en is de film strak en voortstuwend. De visuele effecten, gedraaid op een virtueel LED podium in Spanje, ogen verrassend solide en cameraman Jacques Jouffret weet het voertuig van binnen met afwisselende shots te filmen zonder dat het claustrofobisch wordt.

Dat verschil is ook terug te zien in wat critici als sterk of zwak aanmerken. Waar de ene recensent de beperkte opzet als een bewuste keuze ziet, een soort proefopstelling waarin tempo en sfeer belangrijker zijn dan plot, ervaart de ander dezelfde beperking als een gebrek aan ambitie. De film lijkt daarmee vooral een kwestie van smaak: het is een bescheiden actieproductie die weinig probeert te verbergen over wat ze is.

UPI kiest eveneens een warme toon en meldt dat de film de glorie van Jackson viert, terwijl MovieWeb koppen dat de actiefilm in de eerste reacties werd geprezen als een perfecte John Carpenter hommage. Het verschil in waardering lijkt dus vooral te hangen aan de verwachting: wie een bescheiden, snel gemaakte B-film verwacht met een charismatische hoofdrol, wordt eerder tevreden gesteld dan wie een diepgaande politieke thriller of originele actiefilm zoekt.

3Cast en makers

Renny Harlin regisseert, bekend van Die Hard 2 en Cliffhanger, naar een script van Umair Aleem. James Madigan werd in 2023 aangekondigd als regisseur maar werd eind 2024 vervangen door Harlin. De opnames begonnen in oktober 2024 op de Canarische Eilanden en in Madrid. Cinematografie is van Jacques Jouffret, montage van Alex Rodriguez en de muziek van Tuomas Kantelinen. Peter Berg is een van de producenten, naast onder meer Keith Kjarval, Wayne Marc Godfrey, Nicki Cortese en John Logan Pierson.

Naast Jackson en Kinnaman zijn onder anderen Colin Morgan en Guy Burnet te zien. De film kwam op 9 oktober 2026 uit in de Verenigde Staten en duurt negenennegentig minuten. Aura Entertainment kocht de Amerikaanse distributierechten tijdens het filmfestival van Cannes in 2026. Een Nederlandse releasedatum heb ik niet kunnen vinden.

Harlin zelf heeft een lange geschiedenis met precies dit soort projecten: films met een eenvoudig uitgangspunt, een hoog tempo en een zekere bereidheid om over de top te gaan. The Beast past in die traditie, en wie zijn eerdere werk kent, zal de handtekening herkennen in de manier waarop de actie wordt opgebouwd en uitgevoerd. Juist daarom vinden sommige recensenten het jammer dat het script hem zo weinig levendige personages of tegenstanders geeft om mee te werken.

Voor Jackson, die inmiddels in tientallen actiefilms heeft gespeeld, is dit een rol die vooral leunt op zijn schermpresence. Hij mag grappig, boos en kwetsbaar zijn, soms binnen één scène, en dat is de reden dat zelfs critici die weinig van de film vinden zijn prestatie noemen. Ook Kinnaman levert professioneel werk, al heeft hij weinig om mee te werken in een rol die voornamelijk bestaat uit liggen, kreunen en langzaam slechter worden.