Sinds zijn debuut in 1978 heeft Garfield weinig geluk gehad met videogames, met een geschiedenis vol karrenraces en verzamelingen minigames. OSome Studio, bekend van het verrassend degelijke The Smurfs: Mission Vileaf, waagt zich nu aan een volwaardige 3D platformer voor de luie, lasagne-verslindende kat, en het resultaat wordt door critici overwegend als een verrassend prettige verrassing omschreven.
Waar het om draait
Wanneer Jon Garfield per ongeluk een spinazie gevulde lasagne voorschotelt, geïnspireerd door het recept van de sinistere kok Chef Monday, valt Garfield van pure afschuw in een diepe slaap. Daar belandt hij in een bizarre, op eten gethematiseerde nachtmerrie, geregeerd door diezelfde Chef Monday, die vastbesloten is om Garfield eindelijk gezond te laten eten. Om te ontsnappen en zijn smaakpapillen te herstellen, moet Garfield zoveel mogelijk vleeslasagnes en junkfood verzamelen doorheen een reeks kleurrijke, van groenten, gebak en barbecue voorziene werelden.
Onderweg duiken bekende gezichten uit de strip op, waaronder Jon, Odie, Arlene en Pookie, terwijl Nermal en Squeak de rol van Garfields lastige tegenstanders op zich nemen. Het geheel is opvallend volledig ingesproken, met dialoog niet alleen in tussenfilmpjes maar ook verspreid door de gameplay heen, wat de game een levendiger, meer verhalend karakter geeft dan de meeste eerdere Garfield games.
De keuze om het verhaal in Garfields dromen te laten spelen, geeft OSome Studio veel vrijheid om ongebruikelijke, absurde omgevingen te bedenken zonder zich te hoeven houden aan de logica van de echte wereld. Zo verschijnen er levels vol wandelende worteltjes, bergen slagroomtaart en hele landschappen opgebouwd uit barbecuegerechten, telkens met een eigen visuele identiteit die de reis door Garfields nachtmerrie afwisselend houdt.
Verrassend geslaagd, met de nodige kanttekeningen
Cinelinx is aangenaam verrast en prijst het prettige platformwerk, de fantasievolle levels en de vele grappige, herkenbare Garfield eenliners, die het geheel een nostalgische uitstraling geven. Impulse Gamer noemt de opzet simpel maar bijzonder passend bij het personage, met een mix van klassieke Mario-achtige platformmechanieken en ideeën die doen denken aan oudere titels als Bubsy. PressPlayNews ziet de game niet als een herdefiniëring van het genre, maar prijst dat OSome Studio begrijpt dat een bekende licentie alleen niet genoeg is, met een kleurrijke, fantasievolle wereldvormgeving die de personages voldoende eigen karakter geeft om prettig te blijven verkennen.
Kritischer stemmen wijzen op de mechanische beperkingen van de game. AbsoluteGeeks prijst de kleurrijke werelden en cartooneske charme, maar noemt het platformwerk traag, de camera problematisch, en de humor na verloop van tijd repetitief, met Garfields kenmerkende traagheid als speelmechaniek die de recensent eerder irritant dan grappig vindt worden. Diezelfde recensie merkt op dat de game weinig nieuwe mechanische ideeën introduceert naarmate de uren verstrijken, en vooral op nieuwe decors leunt om de ervaring fris te houden. Games Asylum wijst erop dat de game, ondanks de volledige inspreking, met een speelduur van zes tot zeven uur relatief compact blijft voor het platformergenre.
GamingTrend valt in het midden en verwacht dat kinderen zich prima zullen vermaken met Escape from Monday, ook al is de recensent zelf minder overtuigd van de mechanische diepgang die het genre op zijn best te bieden heeft. Die spreiding in meningen, van oprecht enthousiast tot mild teleurgesteld, is typerend voor licentiegames gericht op een jong publiek: wat voor de een een gemiste kans op meer diepgang is, blijkt voor de ander precies de laagdrempelige, vergevingsgezinde ervaring die het jonge publiek nodig heeft.
Wat werkt
- Kleurrijke, fantasievolle, op eten gethematiseerde werelden
- Herkenbare, geestige Garfield humor en volledige inspreking
- Toegankelijk voor jongere spelers dankzij vergevingsgezinde moeilijkheidsgraad
Wat werkt minder
- Traag platformwerk en problematische camera
- Repetitieve humor en weinig nieuwe mechanieken op de lange duur
- Sommige uitdagingen mogelijk te moeilijk voor de jongste spelers
Bekende personages
Speel de game samen met jonge kinderen in plaats van solo als volwassen platformerliefhebber. De vergevingsgezinde moeilijkheidsgraad en de royale checkpoints zijn duidelijk op dat publiek gericht.
Ontwikkelaar en verkrijgbaarheid
Garfield: Escape from Monday is ontwikkeld door OSome Studio, dat eerder al goede recensies kreeg voor The Smurfs: Mission Vileaf, en wordt uitgegeven door Microids. De game verscheen op 24 september 2026 voor PlayStation 5 en Nintendo Switch, zowel fysiek als digitaal, terwijl Xbox en pc alleen een digitale versie kregen. Visueel maakt de game een sterke eerste indruk, met heldere, fantasievolle werelden vol groenten, zoetigheden en gebak, ook al is de algehele techniek niet bijzonder spectaculair te noemen.
Het is de eerste keer sinds jaren dat de personage franchise een volwaardige, verhalende 3D platformer krijgt, in plaats van de karrenraces en partygames waarmee Garfield de afgelopen generaties vooral werd geassocieerd. Voor OSome Studio bevestigt de game dat de ontwikkelaar in staat is om ook uit minder voor de hand liggende licenties een prettige speelervaring te halen.
Voor Microids past de game in een bredere strategie om bekende, nostalgische personages via nieuwe games opnieuw onder de aandacht te brengen, iets wat de uitgever eerder ook al deed met andere klassieke licenties. Of Escape from Monday Garfield definitief terug op de kaart zet bij een nieuwe generatie spelers, zal grotendeels afhangen van hoe goed de mond-tot-mondreclame binnen gezinnen op gang komt, aangezien de game duidelijk gericht is op een jonger publiek dan de gemiddelde platformer.
Onderwerpen
Game ReviewMeer uit Game Review
Alles uit Game Review
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
