Late Fame, de tweede speelfilm van voormalig filmcriticus Kent Jones, is precies het soort kleine, doordachte drama dat na een topjaar op festivals eindelijk in de bioscoop belandt. Na de wereldpremière op het filmfestival van Venetië in 2025 en stops op onder meer het New York Film Festival en de Viennale, komt Willem Dafoe eindelijk naar de Nederlandse bioscoop met een van zijn meest ontroerende rollen van de laatste jaren, in een verhaal dat groter voelt dan zijn bescheiden schaal doet vermoeden.
Waar gaat het over
Willem Dafoe speelt Ed Saxberger, een teruggetrokken postbode van middelbare leeftijd die decennia geleden kort furore maakte als undergroundpoet in New York. Hij denkt al jaren niet meer aan dat leven, tot een groep twintigers die zichzelf de Enthusiasm Society noemt hem plotseling op zijn stoep staat en hem uitroept tot herontdekt genie. Verleid door de aandacht, en door de betoverende aanwezigheid van actrice Gloria, gespeeld door Greta Lee, laat Ed zich langzaam meeslepen in hun wereld, terwijl hij tegelijk begint te twijfelen aan hun motieven en aan zijn eigen levenskeuzes.
Het scenario van Samy Burch, bekend van May December, is gebaseerd op een novelle uit 1895 van de Oostenrijkse auteur Arthur Schnitzler, wiens werk ook aan de basis lag van Eyes Wide Shut. Jones en Burch verplaatsen het verhaal knap naar de hedendaagse kunstscene van downtown New York, en laten zien hoe tijdloos de vraag is wat het eigenlijk betekent om kunstenaar te zijn, of erkenning nu via een poëzieavond komt of via duizenden likes.
Wat de film volgens meerdere recensenten zo raak maakt, is hoe die tijdloosheid samenvalt met een heel actueel gevoel. In een tijd waarin kunstmatige intelligentie het steeds makkelijker maakt om snel iets af te leveren, voelt het verlangen van de jonge kunstenaars naar een eerlijker, tragere vorm van erkenning extra betekenisvol aan. Late Fame oordeelt daarbij nooit hardvochtig over die twintigers: de film plaagt hun pretenties, maar erkent tegelijk hun oprechte verlangen naar iets echts.
Dafoe op zijn best
De internationale kritieken zijn opvallend eensgezind over één ding: dit is een van de beste rollen die Willem Dafoe de laatste jaren heeft neergezet. Waar hij vaak bekendstaat om zijn intense, uitvergrote personages, kiest hij hier juist voor ingetogenheid. Zijn Ed Saxberger is een man die zijn hele leven weinig aandacht heeft opgeëist, en Dafoe laat feilloos zien hoe verwarrend en verleidelijk het is om die aandacht ineens wel te krijgen, zonder ooit in karikatuur te vervallen. Meerdere recensenten noemen het een rol die aandacht verdient tijdens het komende awardseizoen.
Greta Lee is minstens zo belangrijk als tegenspeelster. Als Gloria, de zangeres die door haar eigen groep tot tragische heldin is gebombardeerd, geeft ze de film een melancholische ondertoon die het geheel voorkomt voor een louter komische exercitie over pretentieuze twintigers. Samen zorgen Dafoe en Lee voor het kloppende hart van een film die evenveel om te lachen als om te voelen geeft.
Ook de jonge cast rond hen verdient een vermelding. Edmund Donovan, als de aanvoerder van de Enthusiasm Society, weet precies de juiste balans te vinden tussen oprechte bewondering en zelfingenomen ambitie, zonder ooit tot karikatuur te vervallen. Dat evenwicht is precies wat Late Fame zo overtuigend maakt: niemand in de film is puur goed of puur belachelijk, en dat maakt elke relatie geloofwaardiger.
Wat werkt
- Een van Willem Dafoe's beste rollen van de laatste jaren
- Slimme, tijdloze kijk op kunst en erkenning
- Warme, herkenbare sfeertekening van New York
Wat werkt minder
- Subplot rond Eds oude pool vriendengroep voelt rammelend
- Traag tempo kan sommige kijkers minder liggen
- Weinig plot voor wie op zoek is naar een duidelijke verhaallijn
Op het scherm
Neem de tijd voor deze film. Late Fame vertelt zijn verhaal rustig en zonder haast, en juist wie zich daaraan overgeeft, wordt beloond met een van de meest ontroerende slotscènes van dit filmjaar.
Cast en makers
Kent Jones, ooit filmcriticus voor onder meer Film Comment, regisseert hier zijn tweede speelfilm na het gelauwerde Diane uit 2018, dat eveneens draaide om een ouder personage dat terugblikt op gemaakte en gemiste keuzes. Die interesse in tijd, spijt en identiteit zet hij in Late Fame overtuigend door, nu gegoten in een luchtiger, komischer jasje.
Naast Dafoe en Lee bestaat de cast uit Edmund Donovan als Meyers, de aanvoerder van de Enthusiasm Society, en verder Jake Lacy, Clark Johnson, Luca Padovan en Tony Torn. De film werd geproduceerd door onder meer Killer Films, het productiehuis van Christine Vachon en Pamela Koffler, met cinematografie van Wyatt Garfield en muziek van Don Fleming.
Late Fame ging in première op het filmfestival van Venetië in augustus 2025, waar het meteen goed werd ontvangen, en reisde vervolgens langs onder meer het New York Film Festival, de Viennale en het filmfestival van Stockholm. In Wenen won de film zelfs de Der Standard publieksprijs, een mooi eerbetoon aan een verhaal dat oorspronkelijk uit diezelfde stad komt.
Onderwerpen
Film ReviewMeer uit Film Review
Alles uit Film Review
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
