Introductie: 1997 voelt als een jaar waarin cinema volwassen werd zonder zijn hart te verliezen. Het was het jaar van grote emoties en scherpe randjes. Films durfden trager te zijn, stiller ook, en vertrouwden erop dat het publiek mee wilde denken en voelen. Tussen de fictie verschenen waargebeurde verhalen die
Introductie: 1996 was geen jaar van makkelijke antwoorden. In de bioscoop zagen we verhalen over talent dat te zwaar woog, idealen die botsten met macht, en mensen die groter werden dan hun afkomst zonder ooit helemaal vrij te zijn van hun verleden. Waargebeurde films uit dit jaar durfden kwetsbaar te
Films die verloren in een jaar vol meesterwerken, maar het herbekijken waard zijn Inleiding: 1999, misschien wel het beste filmjaar ooit (en daarom ook zo genadeloos) 1999 is berucht. Niet omdat het slecht was, maar juist omdat het zó goed was. Het jaar van The Matrix, Fight Club, The Sixth
Introductie: 1999 was een filmjaar dat nog steeds voelt als een kruispunt. De jaren negentig liepen op hun laatste benen, internet begon aan zijn grote sprong voorwaarts en in de bioscoop kregen we films die óf groter werden dan het leven, óf juist pijnlijk dicht bij het echte leven bleven.
Introductie: Vince Vaughn is een acteur met een opvallend ritme. Zijn dialogen klinken vaak alsof ze net iets sneller worden uitgesproken dan goed voor je is, zijn personages praten zich uit problemen of juist dieper erin, en zijn carrière beweegt grillig tussen scherpe komedie en onverwacht donkere drama’s. Bij Panda
Introductie: In deze review nemen we A Very Jonas Christmas Movie onder de loep, een streaming kerstfilm die precies weet wat hij is: licht, gemaakt om weg te kijken met een dekentje, en net brutaal genoeg om af en toe naar de camera te knipogen. Verwacht geen nieuwe kerstbijbel of een
Introductie: 2025 is nog geen afgerond filmjaar. En juist dat maakt het interessant. Waar eerdere jaren zich laten terugkijken met de rust van afstand, voelt 2025 als een momentopname. Een jaar waarin cinema zich nog steeds aan het herschikken is. Na pandemieën, stakingen, algoritmes en oververzadiging lijkt film langzaam te
En waarom we ze elk jaar opnieuw opzoeken, zelfs als we precies weten wat er gaat gebeuren Kerstfilms krijgen alle glorie. De lijstjes. De discussies. De verhitte meningen over wat wel en niet “echt kerst” is. Maar ergens, stilletjes en zonder bombarie, doen series iets wat films vaak niet kunnen.
Introductie: Het begint nooit als een besluit. Niemand zegt: “Zo, dit wordt onze vaste kerstfilm.” Het gebeurt gewoon. Iemand scrollt. Iemand zucht. Iemand zegt: “Zullen we gewoon iets opzetten?” En daar is hij weer. Die ene film. Die je niet hebt afgesproken. Die je niet aankondigt. Die ineens speelt alsof
Introductie: In deze review van Avatar: Fire and Ash beoordelen wij niet alleen of de film “goed” is, maar vooral wat hij doet met ons als kijker. James Cameron levert opnieuw een gigantische, technisch overdonderende reis naar Pandora af. En ja, de vraag dringt zich meteen op: is dit weer dezelfde
