Sommige series blijven hangen door een einde dat je nog dagenlang mentaal uit elkaar probeert te halen. Andere door een personage dat vanaf de eerste scène zoveel energie, pijn of chaos meebrengt dat je meteen weet: dit gaat niet gezellig worden, maar wel goed.
Euphoria
Als er één serie uit 2019 is waarin muziek, beeld en emotie volledig in elkaar overvloeien, dan is het Euphoria. De serie over Rue, verslaving, identiteit, verlangen en de grillige intensiteit van jong zijn had visueel al een uitgesproken stijl.
Kijk deze met goed geluid en zonder afleiding. De muziek zit zo diep verweven in de montage en emotionele opbouw dat je echt iets mist wanneer je half op je telefoon zit.
Chernobyl
Euphoria gebruikte muziek om gevoelens te laten exploderen. Chernobyl deed bijna het tegenovergestelde. Deze miniserie over de kernramp van 1986 bouwde haar kracht op uit controle, stilte, dreiging en een voortdurend gevoel dat de werkelijkheid zelf aan het afbrokkelen was.
Kijk deze niet wanneer je iets luchtigs zoekt voor een ontspannen avond. Geef de serie rust en aandacht, want juist in de stilte en de lage dreiging doet de muziek haar zwaarste werk.
Lees ook
Alle seriereviews van Panda Bytes op een rij
The Mandalorian
Toen The Mandalorian in 2019 verscheen, moest de serie iets lastigs doen: herkenbaar genoeg klinken voor het universum waarin ze zich afspeelde, maar toch een eigen muzikale identiteit opbouwen. Componist Ludwig Göransson koos gelukkig niet voor een simpele herhaling van bekende orkestrale formules.
Zet het volume iets hoger dan normaal. De percussie en lage tonen geven de serie extra gewicht en maken de avontuurlijke sfeer veel rijker.
Watchmen
Watchmen was in 2019 geen serie die rustig aan de deur klopte. Ze kwam binnen met politiek, trauma, racisme, maskers, alternatieve geschiedenis en genoeg ideeën om drie andere series van brandstof te voorzien. De muziek van Trent Reznor en Atticus Ross hielp om al die lagen niet alleen bij elkaar te houden, maar ook een nerveuze, eigentijdse energie te geven.
Kijk deze liefst in korte blokken van één of twee afleveringen. De serie zit inhoudelijk en muzikaal zo vol dat wat ademruimte tussen de afleveringen geen overbodige luxe is.
Russian Doll
Russian Doll begon met een verjaardag, een badkamer, een deur en een feest waar dezelfde avond steeds opnieuw leek te eindigen. Dat uitgangspunt had makkelijk kunnen veranderen in een slimme maar afstandelijke puzzel. Gelukkig koos de serie voor iets veel menselijkers.
Probeer deze niet te lang uit te smeren. De herhaling, het ritme en de muzikale motieven werken het sterkst wanneer je de afleveringen relatief kort na elkaar kijkt.
Waarom 2019 muzikaal zo sterk was
Wat deze vijf series met elkaar verbindt, is niet één genre of één soort muziek. Euphoria gebruikt klank om emotionele extremen en een generatiegevoel te vangen. Chernobyl maakt van industriële geluiden een onzichtbare dreiging.
Het tv-jaar 2019 liet opnieuw horen hoe belangrijk muziek is voor sfeer, identiteit en emotionele impact. In deze vijf series kleurde muziek niet alleen losse scènes, maar complete werelden.
Onderwerpen
Serie Nieuws Euphoria Pandabytes. Series Soundtracks TheMandalorianMeer uit Serie Nieuws
Alles uit Serie Nieuws
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
