“Taylor Sheridan’s Tulsa King: Een eenvoudige en effectieve dramaserie met een indrukwekkende prestatie van Sylvester Stallone”

Er wordt nauwelijks moeite gedaan om Dwights situatie en houding te compliceren, wat een grote impact heeft op hoe we hem zien. Zelfs op 75-jarige leeftijd bezit Stallone nog steeds een aanzienlijke fysieke aanwezigheid. Hij ziet er nog steeds even intimiderend uit, zoals zijn rol vereist, en wordt onze referentiepunt om door de verschillende lagen van de show te navigeren. Zijn grootste prestatie – en tot op zekere hoogte ook die van Sheridan – is om Dwight iemand te maken waarvoor we kunnen rooten, ongeacht wat hij in het verleden heeft gedaan (wat overigens niets te immoreel is). Hij is de soort gangster uit het sprookje waarvan de morele hoogmoed afkomstig is van zijn ego om altijd de baas te zijn.  

De serie is eenvoudig te volgen en de personages zijn gemakkelijk te onthouden. Door de basisonderdelen van het genre weg te halen, krijgt Sheridan helderheid, maar dit is ook een risico. Hij weet echter op een opmerkelijke manier zijn kijkers opgewonden te maken over zijn verhaal, zelfs als de inzet niet hoog lijkt. Dwight blijft altijd centraal staan en zelfs zonder zijn vuist op te heffen, weten we dat hij een beest is. Tulsa King wordt nooit vertraagd door extra details en elke nieuwe avenue, personages en verhaallijn wordt soepel deel van het geheel. Het is een beetje ouderwets, maar erg effectief en ook mensen uit verschillende generaties kunnen deze serie waarderen en genieten van de terugkeer van Stallone naar zijn beste vorm. Een tweede seizoen is bevestigd en Paramount heeft zeker een winnaar in handen.