Introductie:
Dertig jaar. Het klinkt als een eeuwigheid, zeker in filmland. In 1996 zaten we nog midden in het VHS-tijdperk, waren dvd’s nauwelijks een begrip en moest je voor een nieuwe film gewoon wachten tot hij daadwerkelijk in de bioscoop verscheen. Geen streamingdienst die alvast drie suggesties klaarzette omdat je gisteren toevallig een thriller had bekeken.
Toch is september 1996 achteraf een verrassend interessante filmmaand gebleken. Niet iedere titel groeide uit tot een klassieker en sommige films zijn inmiddels behoorlijk diep in het collectieve geheugen weggezakt. Maar juist daarom is het leuk om dertig jaar later opnieuw te kijken.
In september 1996 verschenen onder meer The First Wives Club, Fly Away Home, Last Man Standing, Maximum Risken 2 Days in the Valley.
Wij spoelen terug naar september 1996 en kiezen zeven films die in 2026 nog altijd een herkijkbeurt verdienen.
1. The First Wives Club
Sommige komedies worden oud. Andere lijken gewoon te wachten totdat de wereld ze opnieuw ontdekt.
The First Wives Club behoort zonder twijfel tot die tweede categorie.
Goldie Hawn, Bette Midler en Diane Keaton spelen drie studievriendinnen die elkaar jaren later opnieuw treffen. Ze hebben bovendien iets met elkaar gemeen: hun echtgenoten hebben hen ingeruild voor jongere vrouwen.
Dat laten ze natuurlijk niet zomaar gebeuren.
Wat volgt is een heerlijke wraakkomedie waarin de drie vrouwen besluiten dat het tijd wordt om de rollen eens om te draaien. Het resultaat is grappig, scherp en verrassend tijdloos.
De film verscheen op 20 september 1996 en was met afstand een van de grootste Amerikaanse bioscoophits van die maand. Uiteindelijk bracht hij in Noord-Amerika ruim 105 miljoen dollar op.
Dertig jaar later werkt vooral de chemie tussen Hawn, Midler en Keaton nog altijd fantastisch.
En eerlijk is eerlijk: films waarin drie actrices van dit kaliber gewoon alle ruimte krijgen om de film volledig naar zich toe te trekken, mogen we best wat vaker maken.
2. Fly Away Home
Er zijn van die familiefilms waarvan je verwacht dat ze na dertig jaar vooral nostalgische waarde hebben.
En dan zet je Fly Away Home opnieuw aan.
Ineens blijkt dat hij nog steeds ontzettend goed werkt.
Anna Paquin speelt Amy, een meisje dat na de dood van haar moeder bij haar vader gaat wonen. Wanneer ze een groep verweesde ganzen vindt, ontstaat een bijzonder plan om de dieren te leren migreren.
Dat klinkt misschien behoorlijk zoet.
Dat is het soms ook.
Maar regisseur Carroll Ballard maakt er een oprechte en prachtig gefilmde avonturenfilm van over verlies, familie en opnieuw leren vertrouwen.
In de Verenigde Staten ging Fly Away Home in september 1996 in roulatie en groeide hij uiteindelijk uit tot een bescheiden bioscoopsucces met ruim 25 miljoen dollar opbrengst.
Tegenwoordig zou een film als deze waarschijnlijk onmiddellijk op een streamingdienst belanden. Juist daarom voelt het bijzonder om terug te denken aan een periode waarin zo’n relatief rustig familieverhaal gewoon een serieuze bioscooprelease kreeg.
3. 2 Days in the Valley
Wie Pulp Fiction geweldig vond, kreeg halverwege de jaren negentig plotseling heel veel films voorgeschoteld waarin criminelen, huurmoordenaars en vreemde figuren toevallig elkaars pad kruisten.
Niet allemaal waren ze even goed.
2 Days in the Valley behoort tot de leukere exemplaren.
De film volgt een verzameling personages in Los Angeles wier levens binnen twee dagen steeds verder met elkaar verweven raken.
Moordenaars, agenten, ex-echtgenoten en andere probleemgevallen: iedereen lijkt precies op het verkeerde moment op de verkeerde plek terecht te komen.
Maar er is nog een reden om hem terug te kijken.
Charlize Theron.
Ze stond destijds nog helemaal aan het begin van haar carrière en 2 Days in the Valley was een van de films waarmee Hollywood serieus kennis met haar maakte.
De film verscheen op 27 september 1996 in de Verenigde Staten.
Het is geen perfecte film, maar wel zo’n heerlijke jaren-negentig-misdaadfilm waarvan tegenwoordig nauwelijks nog vergelijkbare exemplaren worden gemaakt.
4. Last Man Standing
Bruce Willis.
Christopher Walken.
Gangsters.
Tommyguns.
En Walter Hill achter de camera.
Meer jaren negentig krijg je bijna niet in één film.
Last Man Standing is in feite een nieuwe interpretatie van Akira Kurosawa’s Yojimbo, waarbij het verhaal wordt verplaatst naar een Amerikaans grensstadje tijdens de drooglegging.
Willis speelt John Smith, een mysterieuze revolverheld die terechtkomt tussen twee rivaliserende bendes.
In plaats van een kant te kiezen, besluit hij ze vooral tegen elkaar uit te spelen.
Het verhaal was tegen 1996 natuurlijk al vaker verteld, onder andere in Sergio Leone’s A Fistful of Dollars. Toch geeft Walter Hill er zijn eigen keiharde draai aan.
De film ging op 20 september 1996 in première en bracht in Noord-Amerika iets meer dan 18 miljoen dollar op.
Destijds werd hij bepaald niet overal met open armen ontvangen.
Dertig jaar later is hij interessanter.
Niet omdat hij ineens een vergeten meesterwerk blijkt te zijn, maar omdat dit precies het soort compromisloze, volwassen actiefilm is dat tegenwoordig veel minder vaak gemaakt wordt.
5. Maximum Risk
Voordat we allemaal konden uitleggen wat een multiversum was, had Jean-Claude Van Damme een veel eenvoudigere oplossing.
Een tweelingbroer.
In Maximum Risk ontdekt zijn personage Alain Moreau dat hij een broer had van wie hij nooit iets wist. Helaas ontdekt hij dat pas nadat die broer dood wordt aangetroffen.
Dat leidt vanzelfsprekend naar gangsters, Russische criminelen, achtervolgingen en een indrukwekkende hoeveelheid Van Damme-actie.
Is Maximum Risk de beste film die Jean-Claude Van Damme ooit heeft gemaakt?
Nee.
Maar dat hoeft ook helemaal niet.
Het is een uitstekende tijdcapsule uit een periode waarin middelgrote actiefilms met internationale sterren vrijwel iedere maand in de bioscoop verschenen.
De film kwam op 13 september 1996 uit en verdiende in Noord-Amerika ongeveer 14,5 miljoen dollar.
Voor liefhebbers van jaren-negentig-actie is dit eigenlijk precies het soort titel dat leuker wordt naarmate hij ouder wordt.
6. Extreme Measures
Hugh Grant kennen we vooral van romantische komedies.
En juist daarom blijft Extreme Measures zo’n vreemde én interessante uitstap.
Grant speelt dokter Guy Luthan, die tijdens zijn werk in een ziekenhuis wordt geconfronteerd met een mysterieuze patiënt. Wanneer de man overlijdt en vervolgens bijna uit de administratie lijkt te verdwijnen, begint Luthan vragen te stellen.
Dat had hij beter niet kunnen doen.
Wat begint als medisch drama verandert langzaam in een paranoïde thriller waarin Gene Hackman een belangrijke rol speelt.
Extreme Measures verscheen op 27 september 1996 en haalde in Noord-Amerika uiteindelijk ongeveer 17,4 miljoen dollar op.
De film raakte daarna wat ondergesneeuwd tussen Grants romantische successen.
Juist daarom is hij leuk om terug te halen.
Het is namelijk heerlijk om Hugh Grant eens door donkere ziekenhuisgangen te zien rennen in plaats van nerveus iets romantisch te stamelen.
7. Secrets & Lies
We sluiten af met misschien wel de beste film van het stel.
Mike Leighs Secrets & Lies draait om Hortense, een succesvolle zwarte vrouw die na het overlijden van haar adoptiemoeder op zoek gaat naar haar biologische moeder.
Wanneer ze haar vindt, blijkt die moeder Cynthia te zijn, een witte arbeidersvrouw gespeeld door Brenda Blethyn.
Vanaf dat moment ontvouwt zich geen bombastisch Hollywood drama, maar een bijzonder menselijk verhaal over familie, schaamte, geheimen en de dingen die mensen jarenlang voor elkaar verborgen houden.
Secrets & Lies bereikte eind september 1996 de Amerikaanse bioscopen.
Het is ook de film uit deze lijst die waarschijnlijk het minst afhankelijk is van nostalgie.
Mike Leighs personages voelen dertig jaar later nog altijd alsof je ze daadwerkelijk zou kunnen tegenkomen.
Geen spectaculaire achtervolgingen.
Geen explosies.
Geen grote Hollywood trucs.
Alleen mensen die veel te lang niet eerlijk tegen elkaar zijn geweest.
En soms levert dat betere cinema op dan welke explosie dan ook.
September 1996 was eigenlijk behoorlijk bijzonder
Het leuke aan terugkijken naar één specifieke maand is dat je pas ziet hoe vreemd het filmaanbod vroeger eigenlijk kon zijn.
Binnen enkele weken kreeg het publiek een komedie met Bette Midler, Goldie Hawn en Diane Keaton, een Bruce Willis-gangsterfilm, een Jean-Claude Van Damme-actiefilm, een familiefilm over ganzen, een medische thriller met Hugh Grant én een Mike Leigh-drama.
Geen algoritme zou die combinatie tegenwoordig durven voorstellen.
En misschien is dat precies waarom september 1996 dertig jaar later zo leuk is om opnieuw te bezoeken.
Niet alles is een meesterwerk.
Maar deze zeven films bewijzen wel dat er tussen de grote klassiekers van de jaren negentig nog behoorlijk wat films liggen die een tweede blik verdienen.
Lees ook7 films uit september 2006 die twintig jaar later beter zijn dan je je herinnertMeer uit Film Nieuws
Alles uit Film Nieuws
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
