Mama pakt door

Twee jaar na de bestseller Mama huilt harder is er een vervolg. In Mama pakt door beschrijft Leslie Keijzer wat er gebeurt nadat de zwaarste periode voorbij is: het afbouwen van antidepressiva, het terugvinden van jezelf en de verleiding van snelle oplossingen. Een boek over de fase waar meestal niemand het over heeft.

Bijgewerkt op 3 augustus 2026

Waar het boek over gaat

Na de geboorte van haar twee zoons kreeg Leslie Keijzer beide keren te maken met een postnatale depressie. Het duurde drie jaar voordat ze de hulp kreeg die werkte, in de vorm van antidepressiva. In haar woorden een godsgeschenk: de donkere wolken trokken weg, de angst werd minder en er kwam eindelijk rust.

En dan begint dit boek. Want wat doe je als het beter gaat? Keijzer wil afbouwen, want geluk hoort toch niet in een pilletje te zitten? Maar een leven zonder medicatie brengt haar opnieuw aan het wankelen, en het gewone leven oppakken blijkt veel ingewikkelder dan ze had gedacht.

Precies dat maakt Mama pakt door een ander boek dan zijn voorganger. Waar Mama huilt harder ging over het dieptepunt, gaat dit over de weg terug. Dat is een minder dramatisch verhaal, maar wel eentje dat veel mensen herkennen en waar zelden iets over wordt geschreven.

Het boek in het kort

AuteurLeslie Keijzer
TitelMama pakt door
OndertitelOpstaan na een depressie
UitgeverijLuitingh-Sijthoff
Verschenenmei 2026
GenreAutobiografisch, persoonlijk verhaal
Ook alsluisterboek, ingesproken door de auteur
Eerste boekMama huilt harder, 2024

Van het eerste boek gingen ruim zeventigduizend exemplaren over de toonbank en het stond drie weken op nummer één in de Bestseller 60. Dat succes verklaart waarom dit vervolg er is: Keijzer kreeg wekelijks berichten van lezers die wilden weten hoe het nu met haar ging. Mama pakt door is in feite het antwoord op die vraag.

Afbouwen is een verhaal op zich

Het meest waardevolle deel van het boek gaat over de medicatie. Keijzer beschrijft eerlijk hoe dubbel dat voelt: de pillen werken, maar ze wil niet dat haar stabiliteit ervan afhangt. Dat gevoel, dat je pas echt beter bent als je het zonder kunt, is voor veel mensen herkenbaar en is tegelijk precies waar het misgaat.

Ze beschrijft ook wat het afbouwen met haar deed, en dat het niet de rechte lijn omhoog werd die ze in gedachten had. Belangrijk om erbij te zeggen: dit is haar persoonlijke ervaring en geen handleiding. Afbouwen van antidepressiva is iets wat je met een arts bespreekt en niet op eigen houtje doet. Het boek doet ook geen poging om dat te zijn.

Wat het wel is, is een eerlijk verslag van hoe dat proces voelt van binnenuit. En juist die eerlijkheid, inclusief de momenten waarop het niet lukt, is wat het boek zijn waarde geeft.

Het lichaam en de snelle oplossingen

Een tweede rode draad is het lichaam. Na twee zwangerschappen en jaren medicatie voelt Keijzer zich niet meer thuis in haar eigen lijf, en de aanhoudende honger die bij de medicijnen hoort maakt dat niet makkelijker. Ze schrijft daar open over, inclusief de verleiding om naar een snelle oplossing te grijpen.

Dat is een gevoelig onderwerp en het is knap dat ze het erin heeft gelaten. Want de wereld waarin ze leeft, die van Echte Gooische Moeders en Instagram, staat er vol mee. Het boek laat zien hoe verleidelijk zo'n oplossing is als je toch al met jezelf in de knoop zit, en hoe weinig het uiteindelijk oplost.

Voor wie is het bedoeld

Keijzer zegt er zelf over dat het boek is bedoeld voor iedereen die weleens met zichzelf in de knoop zit, mentaal of fysiek. Dat is ruimer dan alleen moeders met een postnatale depressie, en terecht. Lezers die zelf nooit zo'n depressie hebben gehad maar wel een burn-out of een andere zware periode kenden, herkennen er net zo goed dingen in.

De schrijfstijl is laagdrempelig en het boek leest snel. Dat is bij dit onderwerp eerder een kwaliteit dan een gebrek, want het verlaagt de drempel voor mensen die anders nooit een boek over depressie zouden oppakken. Wie diepgaande beschouwingen zoekt over het ontstaan van postnatale depressie moet ergens anders zijn. Wie wil weten hoe het echt voelt, zit hier goed.

Er is ook een luisterboek, ingesproken door Keijzer zelf. Bij dit soort persoonlijke verhalen scheelt dat, want haar eigen stem geeft er een laag bij die op papier ontbreekt.

Veelgestelde vragen

Moet ik eerst Mama huilt harder lezen?

Het helpt wel, maar het hoeft niet. Mama pakt door begint waar het eerste boek ophoudt en Keijzer legt onderweg voldoende uit om mee te komen. Wie het eerste boek wel kent, herkent meer en voelt de omslag van dieptepunt naar herstel scherper. Beide boeken zijn er ook als luisterboek, door haarzelf ingesproken.

Wat is een postnatale depressie precies?

Een depressie die in de eerste periode na de bevalling ontstaat. Het is iets anders dan de kortdurende somberheid die veel vrouwen de eerste dagen na de geboorte ervaren, want een postnatale depressie houdt langer aan en gaat niet vanzelf over. Klachten kunnen bestaan uit aanhoudende neerslachtigheid, angst, schuldgevoel en het gevoel geen band met je kind te hebben. Naar schatting krijgt ongeveer één op de tien moeders ermee te maken.

Kan ik zelf stoppen met antidepressiva na het lezen van dit boek?

Nee, en dat is ook niet de bedoeling van het boek. Keijzer beschrijft haar eigen ervaring en niet een methode die je kunt overnemen. Stoppen of minderen met antidepressiva doe je altijd in overleg met je huisarts of psychiater, omdat het per persoon en per middel verschilt hoe dat het beste kan. Het boek laat juist zien dat het minder rechtlijnig verloopt dan mensen vaak denken.

Is het boek geschikt als ik er zelf middenin zit?

Dat verschilt per persoon. Veel lezers ervaren juist herkenning en het gevoel er niet alleen in te staan. Tegelijk gaat het boek over terugval en twijfel, en dat kan zwaar zijn als je zelf in een moeilijke periode zit. Merk je tijdens het lezen dat het je omlaag trekt, leg het dan gerust even weg en praat met iemand in je omgeving of met je huisarts.

Waar kan ik terecht als ik dit herken?

De huisarts is de eerste stap en kan doorverwijzen. Ook je verloskundige of het consultatiebureau kunnen meedenken als het om de periode rond de bevalling gaat. Daarnaast bestaat er lotgenotencontact voor vrouwen met een postnatale depressie, waar veel mensen veel aan hebben. Loop je met somberheid rond en wil je daar eerst anoniem met iemand over praten, dan kan dat ook. Vraag je huisarts naar de mogelijkheden in jouw omgeving.

Is er nog een derde boek?

Daar is niets over bekend. Mama pakt door verscheen in mei 2026 als vervolg op het boek uit 2024, en of er een derde deel komt heeft Keijzer niet gezegd. Ze deelt ondertussen wel regelmatig hoe het met haar gaat, onder meer in haar podcast en in Echte Gooische Moeders.

Waarom dit boek ertoe doet

Ongeveer één op de tien moeders krijgt te maken met een postnatale depressie, en bij een groot deel van hen wordt die niet of veel te laat herkend. Keijzer zat zelf regelmatig huilend bij de huisarts en werd naar huis gestuurd met het advies om goed uit te rusten. Pas jaren later kreeg ze de juiste diagnose.

Dat verhaal delen doet iets. Met haar eerste boek doorbrak ze een taboe, met dit tweede laat ze zien dat herstel geen eindpunt is maar een proces met terugval, twijfel en goede dagen door elkaar. Dat is een eerlijker beeld dan het opgeruimde einde dat dit soort verhalen meestal krijgt.

Herken je jezelf hierin, dan is de huisarts nog altijd de eerste stap. Het boek is geen vervanging voor hulp, maar het kan wel het duwtje geven om die stap te zetten. Meer over de wereld waarin Keijzer bekend werd lees je bij onze seriereviews, en het boek zelf staat op de site van uitgeverij Luitingh-Sijthoff.