Old Guy (2025) Review: Een Kolderieke Rit met Christoph Waltz, Lucy Liu en Cooper Hoffman

Een Nieuwe Wending voor Simon West

Bij Panda Bytes zijn we altijd op zoek naar films die je verrassen, vermaken en soms zelfs verbazen. Old Guy, de nieuwste actiekomedie van regisseur Simon West, doet precies dat. West, die we kennen van iconische actiefilms zoals Con Air en de meer ingetogen The Mechanic en The Expendables 2, laat met deze film zien dat hij niet bang is om nieuwe paden te bewandelen.

Met Old Guy duikt West in de wereld van low-budget cinema, waar creativiteit en inventiviteit vaak belangrijker zijn dan grote explosies en peperdure stunts. Het resultaat is een film die niet alleen vol actie zit, maar ook bulkt van de droge humor en onverwachte momenten. Het is precies het soort film dat je kijkt met een glimlach op je gezicht en een bak popcorn in de hand.

Verhaal: Een Oude Hitman en een Jonge Leerling

In Old Guy maken we kennis met Danny Dolinski (Christoph Waltz), een doorgewinterde huurmoordenaar die meer tijd doorbrengt met het smeren van zijn lever dan met het smeren van zijn pistool. Dolinski is een man die de meeste van zijn demonen allang heeft omarmd. Zijn dagen bestaan uit drank, drugs en dubieuze relaties, en zijn garderobe is minstens zo chaotisch als zijn leven.

Na een handoperatie – en dan natuurlijk net zijn triggerhand – begint zijn carrière als huurmoordenaar te wankelen. Om zijn baan te behouden, krijgt hij de opdracht om de jonge Wihlborg (Cooper Hoffman) op te leiden. Wihlborg, die een wandelende mix is van zenuwen en onschuld, vormt een hilarisch contrast met de doorgewinterde Dolinski.

Wanneer het onwaarschijnlijke duo in de onderwereld verzeild raakt, ontstaat een kettingreactie van bizarre situaties. Van mislukte moordopdrachten tot ongemakkelijke trainingssessies; de film speelt slim in op het cliché van de meester en zijn leerling, maar dan met een flinke scheut zwarte humor.

Personages: Drie Acteurs die Schitteren in het Absurdisme

Christoph Waltz als Danny Dolinski: De Onwaarschijnlijke Antiheld

Christoph Waltz, bekend van zijn gevatte en vaak sinistere rollen (Inglourious Basterds, Django Unchained), laat hier een heel andere kant van zichzelf zien. Zijn Dolinski is geen verfijnde schurk, maar een uitgebluste, ietwat zielige antiheld die meer weg heeft van een verlopen rockster dan van een professionele huurmoordenaar.

Waltz’ natuurlijke charme en timing tillen het personage naar een hoger niveau. Zelfs wanneer Dolinski de weg kwijt is (en dat is hij vaak), blijf je als kijker met hem meevoelen. Hij heeft een talent om zelfs in de kleinste momenten van het script iets bijzonders te vinden. Een opgetrokken wenkbrauw, een mompelende opmerking – Waltz maakt er kleine meesterwerkjes van.