Recensenten vergeleken The End of Oak Street al met De Meg tegenover Jaws, met een "gekkere Jurassic", en met de sfeer van klassieke Amblin-avonturen uit de jaren tachtig. Hield je van die mix van gezinsdrama, monsterchaos en onbeschaamd zomerplezier? Dan zijn deze vijf films precies wat je nu wilt kijken.
Jurassic Park
Het begint natuurlijk bij de bron. Steven Spielbergs Jurassic Park uit 1993 blijft de maatstaf waar elke dinosaurusfilm zich aan meet, en meerdere recensenten van The End of Oak Street verwezen er dan ook rechtstreeks naar. De combinatie van oprecht angstaanjagende dinosaurusaanvallen met een gevoel van pure verwondering is precies wat latere films in het genre, inclusief Oak Street, proberen te evenaren.
Waar Oak Street zich richt op een gewoon gezin in een voorstad, draait Jurassic Park om een pretpark vol prehistorische wonderen die verkeerd aflopen. Beide films weten dat menselijke personages, en niet alleen de dinosaurussen zelf, het verschil maken tussen een leuke B-film en een klassieker.
Kijk 'm indien mogelijk op een groot scherm. De iconische T-rex scène verliest een deel van zijn kracht op een klein telefoonschermpje.
Super 8
Voor de directste vergelijking qua sfeer moet je bij Super 8 zijn. J.J. Abrams, die ook The End of Oak Street produceerde via zijn bedrijf Bad Robot, regisseerde deze film uit 2011 zelf. Een groep vrienden in een klein stadje in Ohio filmt in de zomer van 1979 een eigen amateurfilmpje, tot ze getuige zijn van een catastrofale treinramp die een reeks onverklaarbare gebeurtenissen op gang brengt.
De overeenkomst met Oak Street is treffend: beide films spelen zich af in een nostalgisch decennia-oud Amerika, draaien om een mysterieuze gebeurtenis die een hele gemeenschap raakt, en combineren dat met een oprecht gezinsdrama op de achtergrond. Wie hield van de Amblin-achtige sfeer van Oak Street, herkent die vrijwel één op één terug in Super 8.
Let extra op de kindercast. De jonge acteurs, onder wie Elle Fanning, dragen een groot deel van de emotionele lading van de film.
The Meg
Deadline vergeleek de aanpak van Oak Street expliciet met hoe The Meg zich verhoudt tot Jaws: een luchtige, spectaculaire remix van een gevestigd monsterrecept. In The Meg neemt een team wetenschappers het op tegen een 23 meter lange Megalodon-haai die geacht werd al miljoenen jaren uitgestorven te zijn, met Jason Statham in de hoofdrol.
Net als Oak Street neemt The Meg zichzelf bewust niet al te serieus, en combineert de film oprechte actiespanning met een flinke dosis zelfspot. Wie bij Oak Street genoot van de momenten waarop de film zijn eigen absurditeit omarmt, vindt in The Meg een verwante geest.
Kijk 'm gewoon voor het spektakel, niet voor de wetenschappelijke onderbouwing. Daar wint niemand mee.
Cocaine Bear
Voor wie vooral van de zelfbewuste onzin en de bereidheid om personages hardhandig te laten boeten hield, is Cocaine Bear een logische volgende stap. De film van Elizabeth Banks volgt een zwarte beer die per ongeluk een enorme lading cocaïne opeet en vervolgens compleet doordraait, met chaos voor een groep nietsvermoedende bosbezoekers als gevolg.
Net als Oak Street schakelt Cocaine Bear moeiteloos tussen oprechte spanning en pure, zwarte komedie, zonder ooit precies te kiezen hoe gemeen de film eigenlijk wil zijn tegenover zijn personages, een eigenschap die critici bij beide films opmerkten. Wie hield van de wisselvallige, onvoorspelbare toon van Oak Street, zal zich hier meteen thuis voelen.
Deze film is nadrukkelijk niet voor de hele familie. Verwacht bloed, drugsgebruik en behoorlijk grof taalgebruik.
Tremors
Deze cultklassieker uit 1990 verdient een plek op deze lijst vanwege de toon: Tremors combineert, net als Oak Street, oprechte horror met een flinke dosis humor, en plaatst gewone mensen tegenover een monsterlijke dreiging in plaats van getrainde helden. In een geïsoleerd woestijnstadje moeten de inwoners het opnemen tegen gigantische, ondergrondse wormen die niemand kan verklaren.
Waar Oak Street kiest voor dinosaurussen en een voorstad, kiest Tremors voor Graboids en een afgelegen dorpje, maar de kern is hetzelfde: een hechte gemeenschap die tegen alle verwachtingen in moet samenwerken om te overleven, met genoeg humor om de spanning draaglijk te houden.
Een echte cultklassieker die pas na de bioscooprelease groot werd op video. Geef 'm de kans, ook al oogt de special effects inmiddels gedateerd.
Waarom deze combinatie werkt
Wat deze vijf films met The End of Oak Street verbindt, is niet alleen de aanwezigheid van een monster of dinosaurus. Het is vooral de bereidheid om spanning en humor naast elkaar te laten bestaan, gewone mensen centraal te stellen in plaats van onkwetsbare helden, en het publiek simpelweg een avondje onbezorgd bioscoopplezier te gunnen.
Begin bij welke film je het meest aanspreekt, en je zult merken dat de lijn naar Oak Street telkens dichterbij ligt dan je zou verwachten.
Onderwerpen
Film NieuwsMeer uit Film Nieuws
Alles uit Film Nieuws
Films & SeriesNieuw op de kleinere streamingdiensten deze week: Minoes, martial arts en mysterieuze duikers
Films & SeriesNieuw op Apple TV+ deze week: Ted Lasso ontmoet zijn Lady Greyhounds en Women in Blue keert terug
Films & SeriesNieuw op SkyShowtime deze week: een dolgedraaide chimpansee, CIA-chaos en een ijzingwekkend waargebeurd verhaal
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
