Introductie:
In deze Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass review kijken we naar de nieuwe komedie van David Wain, een film die zijn absurde uitgangspunt volledig omarmt. Het verhaal draait om Gail Daughtry, gespeeld door Zoey Deutch, een naïeve vrouw uit een klein dorpje die samen met haar verloofde grapt over een celebrity sex pass. Allebei mogen ze in theorie één beroemdheid kiezen met wie ze zonder gevolgen naar bed zouden mogen. Alleen blijft het bij haar verloofde niet bij theorie. Wanneer hij daadwerkelijk zijn kans grijpt, voelt Gail zich gekwetst, vernederd en uitgedaagd. Haar reactie is even simpel als krankzinnig: ze reist naar Los Angeles om Jon Hamm te vinden.
Dat uitgangspunt klinkt als een sketch die na vijf minuten uitgeput kan zijn, maar David Wain maakt er een complete Hollywood odyssee van. Gail vertrekt met haar beste vriend Otto, gespeeld door Miles Gutierrez-Riley, en belandt in een wereld vol rare figuren, mislukte carrièredromen, paparazzi, achtervolgers en beroemdheden die vooral bestaan als opgeblazen projecties in het hoofd van anderen. De film is bewust overdreven, soms flauw en regelmatig volkomen belachelijk. Toch werkt hij vaker dan je zou verwachten, vooral dankzij de sterke hoofdrol van Zoey Deutch.
Zoey Deutch maakt Gail meer dan een wandelende grap
Zoey Deutch is de grote reden waarom Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass overeind blijft. Gail had makkelijk irritant kunnen worden: een naïeve vrouw met een dom plan en een nog dommere route naar haar doel. Deutch speelt haar echter met zoveel energie, timing en oprechte gekwetstheid dat je haar blijft volgen. Ze maakt Gail niet slim, maar wel menselijk. Ze begrijpt niet altijd wat er gebeurt, maar ze gelooft volledig in haar missie.
Dat is precies wat de komedie nodig heeft. Gail ziet haar reis niet als een bizarre wraakfantasie, maar als emotioneel herstel. Haar verloofde heeft de regels van hun grap werkelijkheid gemaakt, dus zij wil hetzelfde recht opeisen. Jon Hamm wordt daardoor meer dan een celebrity crush. Hij wordt een symbool voor balans, begeerte en het gevoel dat zij niet degene wil zijn die achterblijft.
Deutch heeft zichtbaar plezier in de rol, maar speelt nooit alsof ze boven het materiaal staat. Juist daardoor worden de domste momenten grappiger. Ze laat de chaos om zich heen ontsporen, terwijl Gail zelf blijft geloven dat alles ergens logisch is.
David Wain kiest voor brede, absurde humor
Wie het werk van David Wain kent, weet dat subtiliteit niet zijn favoriete wapen is. Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass zit vol brede grappen, herhaling, vreemde zijpaden en personages die nét te groot worden gespeeld. Soms gaat een grap te lang door. Soms is dat irritant. Soms wordt het daardoor juist weer grappig.
De film vraagt dus om de juiste kijker. Wie houdt van keurige romantische komedies of droge, ingetogen humor, zal hier waarschijnlijk snel afhaken. Dit is een komedie die met opzet rommelig, luid en schaamteloos is. De film lijkt soms meer op een live action cartoon dan op een strak geconstrueerde bioscoopkomedie.
Toch zit er meer structuur in dan het op het eerste gezicht lijkt. Gail’s tocht door Los Angeles voelt als een volwassen parodie op The Wizard of Oz. Gail is de Dorothy van het verhaal, compleet met rode schoenen. Otto is haar trouwe metgezel. Onderweg verzamelt ze een bont gezelschap, waaronder een wannabe agent, een paparazzo en een gevallen Hollywood figuur. Jon Hamm wordt uiteindelijk de tovenaar aan het einde van de weg, alleen biedt hij geen magische terugkeer naar huis, maar de belofte van precies datgene waar Gail voor kwam.
Jon Hamm en John Slattery spelen slim met hun imago
Een van de leukste lagen van de film is de manier waarop Jon Hamm en John Slattery worden gebruikt. Hamm is in het verhaal niet alleen een beroemdheid, maar een obsessie. Gail wil hem als celebrity pass, paparazzo Vincent ziet hem als zijn laatste kans op professionele verlossing en John Slattery speelt een overdreven versie van zichzelf die nog altijd in de schaduw van zijn voormalige Mad Men collega leeft.
Slattery is misschien wel de grootste verrassing van de film. Zijn zelfspot is scherp, droog en heerlijk ongemakkelijk. Hij speelt zichzelf als een acteur die nooit helemaal is ontsnapt aan het einde van Mad Men en zich verlaten voelt door Hamms blijvende sterstatus. Dat levert een paar van de beste scènes op, vooral omdat Slattery precies weet hoe ver hij zijn eigen imago kan oprekken zonder dat het geforceerd voelt.
Jon Hamm doet ondertussen wat hij vaker goed doet: zijn charmante imago onderuit halen. De film presenteert hem niet alleen als de gladde droomman uit Gail’s fantasie, maar ook als een onzekere, niet altijd even slimme beroemdheid die gevangen zit in zijn eigen reputatie. Daardoor wordt de grap sterker. Gail jaagt niet op de echte Jon Hamm, maar op het idee van Jon Hamm.
De Hollywood-satire is sterker dan het achtervolgingsplot
De beste momenten van Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass draaien om Hollywood zelf. Los Angeles wordt neergezet als een stad waar iedereen iets wil zijn, iets wil bewijzen of iets wil terugwinnen. Gail wil wraak en bevestiging. Vincent wil zijn carrière redden. Caleb wil doorbreken. Slattery wil erkenning. Hamm wil vooral niet volledig samenvallen met het beeld dat anderen van hem hebben.
Die satire is speels en soms verrassend raak. De film lacht om beroemdheid, maar ook om de mensen die beroemdheden gebruiken als fantasie, doelwit of reddingsboei. Daar zit de echte kracht van het verhaal.
Minder sterk is het subplot rond de figuren die achter Gail aan zitten vanwege los papierwerk. Dat deel zorgt voor extra chaos, maar haalt ook vaart uit de film. Zodra de focus verschuift van Hollywood-zelfspot naar achtervolgingskomedie, voelt het materiaal minder scherp. De film blijft vermakelijk, maar is duidelijk het leukst wanneer hij dicht bij Gail’s absurde missie en de celebritywereld blijft.
Eindoordeel van deze Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass review
Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass is geen perfecte komedie, maar wel een opvallend vrolijke, brutale en vaak erg grappige film. David Wain levert een titel af die soms rommelig is, maar ook iets heeft wat veel moderne komedies missen: echte durf om belachelijk te zijn.
Zoey Deutch draagt de film met gemak en geeft Gail precies genoeg hart om haar idiote missie leuk te houden. John Slattery steelt meerdere scènes met heerlijke zelfspot, terwijl Jon Hamm slim meespeelt met zijn eigen imago. Niet elke grap landt en het achtervolgingsplot had strakker gekund, maar de film maakt veel goed met energie, tempo en een aanstekelijke liefde voor complete onzin.
Voor kijkers die houden van absurde Hollywood komedie, volwassen slapstick en beroemdheden die zichzelf niet te serieus nemen, is dit een verrassend fijne titel.
Score: 3,5 van de 5 sterren.
Een rommelige maar heerlijk schaamteloze komedie waarin Zoey Deutch schittert, Jon Hamm zijn eigen imago fileert en Hollywood opnieuw bewijst dat fantasieën vaak grappiger zijn dan de werkelijkheid.
