Introductie:
Mahershala Ali is zo’n acteur die geen hele film nodig heeft om indruk te maken. Een rustige blik, een beheerste stem en een goed geplaatste stilte zijn vaak al genoeg. Hij speelt personages die nadenken voordat ze spreken, waardoor iedere zin meer gewicht krijgt.
Toch krijgt zelfs een acteur van zijn niveau niet altijd materiaal dat bij zijn talent past. Soms ontstaat er iets bijzonders, zoals Moonlight of Green Book. Andere keren belandt hij in films waarin hij vooral dreigend moet kijken terwijl het scenario haastig doorrent naar de volgende actiescène.
Voor Panda Bytes zetten we daarom twee knallers en twee floppers uit zijn carrière op een rij. Daarbij betekent flopper niet automatisch dat de hele film waardeloos is. Soms is de grootste misser simpelweg dat een productie Mahershala Ali inhuurt en vervolgens nauwelijks weet wat ze met hem moet doen.
Twee Knallers
Knaller 1: Moonlight
In Moonlight speelt Mahershala Ali Juan, een drugsdealer die de jonge Chiron onder zijn hoede neemt. Chiron wordt gepest, worstelt met zijn identiteit en groeit op met een moeder die steeds verder wegzakt in haar verslaving.
Juan biedt hem iets wat hij thuis nauwelijks kent: veiligheid.
Ali maakt van Juan geen simpele mentor. Hij is warm, geduldig en beschermend, maar verdient tegelijkertijd zijn geld binnen dezelfde drugswereld die Chirons moeder beschadigt. Die tegenstelling geeft het personage diepgang.
De beroemde scène waarin Juan Chiron leert zwemmen laat perfect zien waarom Ali zo goed is. Hij speelt het moment zonder overdreven emotie. Juan houdt de jongen boven water, letterlijk en figuurlijk, en geeft hem ruimte om zichzelf te worden.
Later confronteert Chiron hem met de gevolgen van zijn handel. Juan weet dat er geen goed antwoord bestaat. Ali hoeft nauwelijks iets te zeggen. Zijn stilte vertelt alles.
Zijn rol is niet groot, maar blijft door de hele film voelbaar. Moonlight is een knaller omdat Ali met beperkte schermtijd een compleet mens neerzet: zorgzaam, schuldig, sterk en kwetsbaar tegelijk.
Knaller 2: Green Book
In Green Book speelt Ali pianist Don Shirley, die begin jaren zestig door het zuiden van de Verenigde Staten reist. Hij huurt Tony Lip, gespeeld door Viggo Mortensen, in als chauffeur en begeleider.
Don is stijlvol, beheerst en hoogopgeleid. Tony is luidruchtig, direct en ongeveer zo subtiel als een koelkast die van de trap valt.
Ali laat zien hoeveel inspanning er achter Dons waardigheid zit. Hij speelt voor rijke witte bezoekers, maar wordt buiten het podium regelmatig vernederd. Hij moet voortdurend kalm blijven in situaties die speciaal lijken ontworpen om hem die kalmte af te nemen.
Onder zijn keurige houding zit eenzaamheid. Don voelt zich niet volledig thuis bij de witte elite die hem bewondert, maar staat ook op afstand van de zwarte gemeenschappen die hij onderweg tegenkomt.
Ali maakt hem trots, scherp en soms afstandelijk. Hij weigert het personage te reduceren tot de verstandige helft van een komisch duo. Don heeft zijn eigen pijn, fouten en grenzen.
Green Book is een knaller omdat Ali de film emotionele diepte geeft. Hij laat zien hoe uitputtend het is om altijd de meest beheerste persoon in de kamer te moeten zijn.
Twee Floppers
Flopper 1: Predators
In Predators speelt Ali Mombasa, een soldaat die samen met een groep gevaarlijke mensen op een buitenaardse planeet wordt gedropt. Daar ontdekken ze dat ze zijn geselecteerd als prooi.
Mombasa is kalm, ervaren en duidelijk iemand die gevaar serieus neemt. Ali geeft hem direct aanwezigheid, maar het scenario doet daar nauwelijks iets mee.
Hij krijgt weinig achtergrond, weinig ontwikkeling en nauwelijks momenten waarin hij zich echt kan onderscheiden. Mombasa blijft vooral een sterk lid van het team dat vroeg of laat op het menu van de Predators kan belanden.
De film zelf is best vermakelijk. De jungle werkt, de actie is stevig en het uitgangspunt blijft leuk. Voor Ali is het echter een flopper, omdat zijn talent vooral wordt gebruikt om zwijgend competent te kijken.
Flopper 2: Alita: Battle Angel
In Alita: Battle Angel speelt Ali Vector, een machtige zakenman die betrokken is bij de gewelddadige sport Motorball en samenwerkt met grotere krachten achter de schermen.
Vector had een memorabele schurk kunnen worden. Ali heeft immers alles in huis om met een rustige stem en één blik een complete ruimte ongemakkelijk te maken.
Helaas blijft het personage oppervlakkig.
Vector draagt dure pakken, deelt dreigende informatie en fungeert vooral als tussenpersoon binnen een groter complot. Zijn motivatie blijft vaag en zijn relatie met Alita krijgt weinig gewicht.
Ali maakt hem stijlvoller dan het scenario verdient, maar zelfs hij kan geen echte diepgang creëren wanneer de film hem vooral als keurige boodschapper van het kwaad gebruikt.
Alita: Battle Angel is daarom niet per se een totale filmflop, maar wel een gemiste kans voor Mahershala Ali.
Zelfs zijn floppers bewijzen zijn klasse
Het verschil tussen de knallers en floppers is duidelijk. Geef Mahershala Ali een personage vol tegenstrijdigheden en hij maakt iedere stilte betekenisvol. Geef hem slechts een functie binnen het verhaal en je blijft vooral denken aan wat er mogelijk was geweest.
Juan en Don Shirley zijn complete mensen. Mombasa en Vector zijn vooral onderdelen van de plot.
Toch blijft Ali zelfs in zijn mindere films interessant. Hij trekt de aandacht, wekt nieuwsgierigheid en laat je wensen dat de camera langer bij hem bleef.
Dat is misschien wel het duidelijkste bewijs van zijn talent. Zelfs wanneer de film hem te weinig geeft, voelt het alsof hij ergens buiten beeld nog steeds een veel beter verhaal aan het spelen is.
Lees ookTerugspoelen en herontdekken: 5 films van Walton Goggins die je opnieuw moet kijkenMeer uit Film Nieuws
Alles uit Film Nieuws
Nog lang niet uitgelezen?
Elke dag nieuwe artikelen over films, series, games en tech. Met een humoristische twist, maar altijd eerlijk.
